تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٦٢١

تفسير ابيات

جز مشتى رگ و استخوان و خون و گوشت از شما چيزى در جهان نخواهد ماند ، كه آنها هم دير يا زود بازيچهء خاك و مار و مور خواهد شد .

آرى بينايى آن است كه دوست را ببيند ، چنان كه :

بينى آن باشد كه او بويى برد

بوى او را جانب كويى برد

اگر در اين زندگانى چند روزه ديدار دوست براى كسى دست ندهد ، ديده گانش كور باد .

« عميت عين لا تراك عليها رقيبا » ( 1 )

( كور باد آن ديده‌اى كه نظارت تو را به خود نبيند ) هنگامى كه فرستادهء قيصر روم اين اوصاف را مىشنود ، آتش اشتياقش به ديدن عمر زبانه مىكشد ، آيا چنين مردى هم در دنيا وجود دارد ؟ يا وجود دارد و پنهان است ؟ چنان كه جان آدمى وجود دارد و در زير اين كالبد مادى پوشيده شده است .

( 1 ) دعاى عرفه حسين بن على عليه السلام . .