تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٦١٣

آمدن رسول قيصر روم به نزد عمر به رسالت

آمدن رسول قيصر روم به نزد عمر به رسالت

آمدن رسول قيصر روم به نزد عمر به رسالت

( ( 1390 ) ) بر عمر آمد ز قيصر يك رسول

در مدينه از بيابان نغول ( 1 )

( ( 1391 ) ) گفت كو قصر خليفه‌اى حشم ؟

تا من اسب و رخت را آن جا كشم

( ( 1392 ) ) قوم گفتندش كه او را قصر نيست

مر عمر را قصر جان روشنى است

( ( 1393 ) ) گر چه از ميرى و را آوازه ايست

همچو درويشان مر او را كازه‌اى است ( 2 )

( ( 1394 ) ) اى برادر چون ببينى قصر او ؟

چون كه در چشم دلت رسته است مو

( ( 1395 ) ) چشم دل از موى علت پاك آر

وانگهان ديدار قصرش چشم دار

( ( 1396 ) ) هر كه را هست از هوسها جان پاك

زود بيند حضرت و ايوان پاك

( ( 1397 ) ) چون محمّد پاك شد از نار و دود

هر كجا رو كرد وجه الله بود

( ( 1398 ) ) چون رفيقى وسوسهء بد خواه را

كى بدانى ثم وجه الله را

( ( 1399 ) ) هر كه را باشد ز سينه فتح باب

او ز هر ذرّه ببيند آفتاب

( ( 1400 ) ) حق پديد است از ميان ديگران

همچو ماه اندر ميان اختران

( ( 1401 ) ) دو سر انگشت بر دو چشم نه

هيچ بينى از جهان انصاف ده

( ( 1402 ) ) ور نبينى اين جهان معدوم نيست

عيب جز ز انگشت نفس شوم نيست

( ( 1403 ) ) تو ز چشم انگشت را بردار هين

وانگهانى هر چه مىخواهى ببين

( ( 1404 ) ) نوح را گفتند امت كو ثواب ؟

گفت او ز ان سوى استغشوا ثياب

( ( 1405 ) ) رو و سر در جامه ها پيچيده اند

لاجرم با ديده و ناديده اند

( 1 ) نغول به معناى عميق است ولى گاهى به مناسبت بعد . در دور و دراز هم استعمال مىگردد ، چنان كه در آيهء شريفه « عميق » به معناى دور استعمال شده است « من كل فج عميق » . .

( 2 ) كازه خانه هاى محقرى كه از چوب و نى مىسازند ، معمولًا در قديم كشاورزان از اين گونه خانه ها استفاده مىكردند . .