تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٥٤٠

جواب گفتن شير را و روان شدن با او

جواب گفتن شير را و روان شدن با او

جواب گفتن شير را و روان شدن با او

( ( 1181 ) ) گفت بسم الله بيا تا او كجاست ؟

پيش رو شو گر همىگويى تو راست

( ( 1182 ) ) تا سزاى او و صد چون او دهم

ور دروغ است اين سزاى تو دهم

( ( 1183 ) ) اندر آمد چون قلاووزى به پيش ( 1 )

تا برد او را به سوى دام خويش

( ( 1184 ) ) سوى چاهى كو نشانش كرده بود

چاه مغ را دام جانش كرده بود

( ( 1185 ) ) مىشدند آن هر دو تا نزديك چاه

اينت خرگوشى چو آبى زير كاه

( ( 1186 ) ) آب كاهى را ز هامون مىبرد

آب كوهى را عجب چون مىبرد

( ( 1187 ) ) دام مكر او كمند شير بود

طرفه خرگوشى كه شيرى را ربود

( ( 1188 ) ) موسيى فرعون را تا رود نيل

مىكشد با لشكر و جمع ثقيل

( ( 1189 ) ) پشه‌اى نمرود را با نيم پر ( 2 )

مىشكافد بىمحابا مغز سر ( 3 )

( ( 1190 ) ) حال آن كو قول دشمن را شنود

بين جزاى آن كه شد يار حسود

( ( 1191 ) ) حال فرعون كه هامان را شنود ( 4 )

حال نمرودى كه شيطان را ستود

( ( 1192 ) ) دشمن ار چه دوستانه گويدت

دام دان گر چه ز دانه گويدت

( ( 1193 ) ) گر تو را قندى دهد آن زهر دان

گر به تو لطفى كند آن قهر دان

( ( 1194 ) ) چون قضا آيد نبينى غير پوست

دشمنان را باز نشناسى ز دوست

( ( 1195 ) ) چون چنين شد ابتهال آغاز كن ( 5 )

ناله و تسبيح و روزه ساز كن

( ( 1196 ) ) ناله مىكن كاى تو علام الغيوب

زير سنگ مكر بد ما را مكوب

( 1 ) قلاووز پيش قراول . .

( 2 ) نمرود يكى از فراعنه يا عمالقه دوران ابراهيم عليه السلام . .

( 3 ) بىمحابا بىباك . .

( 4 ) هامان ، بنا به بعضى از تواريخ و تفاسير وزير فرعون بوده است . .

( 5 ) ابتهال ناله و زارى . .