تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٥٠٦

روايت

آيه

روايت

( ( 1147 ) ) شاخ آتش را بجنبانى بساز

در نظر آتش نمايد بس دراز

( ( 1148 ) ) اين درازى مدت از تيزى صنع

مىنمايد سرعت انگيزى صنع

( ( 1149 ) ) طالب اين سر اگر علامه‌اى است

نك حسام الدين كه سامى نامه‌اى است

وصف او از شرح مستغنى بود

رو حكايت كن كه بىگه مىشود

آيه

« لا تُدْرِكُه اَلأَبْصارُ وَهُوَ يُدْرِكُ اَلأَبْصارَ وَهُوَ اَللَّطِيفُ اَلْخَبِيرُ » 6 : 103 ( 1 )

( ديده گان او را نمىبيند ولى او ديده ها را مىبيند اوست لطيف و آگاه ) « إِنَّا لِلَّه وَإِنَّا إِلَيْه راجِعُونَ » 2 : 156 ( 2 )

( ما همه از آن خداييم و به سوى او بر مىگرديم )

روايت

« الدنيا ساعة » ( 3 )

( دنيا ساعتى است )

( 1 ) سوره انعام ، آيه 103 . .

( 2 ) سوره بقره ، آيه 156 . .

( 3 ) بعضى از اهل حديث روايت را مجعول مىدانند ولى با نظر به آياتى كه مىگويد : در روز رستاخيز مردم خواهند گفت : « ما در آن زندگانى بيش از يك روز يا مقدارى از روز نبوده‌ايم . مضمون روايت قابل قبول است ، و چنان كه در مباحث آينده خواهيم گفت : اگر امتداد و گسترش زمان را كه در ذهن ديده مىشود حذف كنيم تمام حوادث آينده زندگانى انسان به شكل مجموعه‌اى در مىآيد مانند اين كه در يك لحظه متشكل شده‌اند . .