تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٤٤٢

آيه

باز ترجيح نهادن نخجيران مر توكل را بر جهد

آيه

باز ترجيح نهادن نخجيران مر توكل را بر جهد

( ( 948 ) ) جمله با وى بانگها برداشتند

كان حريصان كاين سببها كاشتند

( ( 949 ) ) صد هزار اندر هزاران مرد و زن

پس چرا محروم ماندند از زمن

( ( 950 ) ) صد هزاران قرن از آغاز جهان

همچو اژدرها گشاده صد دهان

( ( 951 ) ) مكرها كردند آن دانا گروه

كه ز بن بر كنده شد ز ان مكر كوه

كرده مكر و حيله آن قوم خبيث

ور ز ما باور ندارى اين حديث

( ( 952 ) ) كرد وصف مكرهاشان ذو الجلال

لتزول منه اقلال الجبال

( ( 953 ) ) جز كه آن قسمت كه رفت اندر ازل

روى ننمود از سگال و از عمل

( ( 954 ) ) جمله افتادند از تدبير و كار

مانده كار و حكمهاى كردگار

( ( 955 ) ) كسب جز نامى مدان اى نامدار

جهد جز وهمى نپندار اى عيار

آيه

« وَقَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ الله مَكْرُهُمْ وَإِنْ كانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْه اَلْجِبالُ » 14 : 46 ( 1 )

( آنان حيله هاى خود را پرداختند حيلهء آنان در نزد خدا محفوظ است آن چنان حيله پردازى مىكردند كه مىتوانست كوه ها را از جا بر كند ) .

( 1 ) سوره ابراهيم ، آيهء 46 . .