تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٣٩٥
قصهء هلاك كردن باد در عهد هود عليه السلام قوم عاد را
قصهء هلاك كردن باد در عهد هود عليه السلام قوم عاد را
قصهء هلاك كردن باد در عهد هود عليه السلام قوم عاد را
( ( 854 ) ) هود گرد مؤمنان خط مىكشيد ( 1 )
نرم مىشد باد كانجا مىرسيد
( ( 855 ) ) هر كه بيرون بود ز ان خط جمله را
پاره پاره مىگسست اندر هوا
( ( 856 ) ) همچنين شيبان راعى مىكشيد
گرد بر گرد رمه خطى پديد
( ( 857 ) ) چون به جمعه مىشد او وقت نماز
تا نيارد گرگ آن جا ترك تاز
( ( 858 ) ) هيچ گرگى در نرفتى اندر آن
گوسپندى هم نگشتى ز ان نشان
( ( 859 ) ) باد حرص گرگ و حرص گوسپند
دائره مرد خدا را بود بند
( ( 860 ) ) همچنين باد اجل با عارفان
نرم و خوش همچون نسيم بوستان
( ( 861 ) ) آتش ابراهيم را دندان نزد
چون گزيده حق بود چونش گزد ؟
( ( 862 ) ) آتش شهوت نسوزد اهل دين
ياغيان را برده تا قعر زمين
( ( 863 ) ) موج دريا چون به امر حق بتاخت
اهل موسى را ز قبطى واشناخت ( 2 )
( ( 864 ) ) خاك قارون را چو فرمان در رسيد
باز رو تختش به قعر خود كشيد
( ( 865 ) ) آب و گل چون از دم عيسى چريد
بال و پر بگشاد و مرغى شد پريد
از دهانت چون بر آمد حمد حق
مرغ جنت سازدش رب الفلق
( ( 866 ) ) هست تسبيحت به جاى آب و گل
مرغ جنت شد ز نفع صدق دل
( ( 867 ) ) كوه طور از نور موسى شد به رقص
صوفئى كامل شد و رست او ز نقص
( 1 ) هود پيامبرى از نژاد عاد بوده به همين مردم عادى مبعوث شده آنها را دعوت بسوى خدا كرد . ولى در مقابل او مقاومت كرده مىگفتند خدايان ما در روح تو تصرف كرده و اختلال روانى پيدا كرده‌اى و هر گونه آيه‌اى كه براى اثبات پيامبرى خويش آورد آنان انكار كردند . و لجاجت خود را افزودند . .
( 2 ) قبط نژاد مصريان . .