تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٣٤٣

در بيان حكايت پادشاه جهود ديگر كه در هلاك دين عيسى جهد كرد

( ( 740 ) ) يك شه ديگر ز نسل آن جحود

در هلاك قوم عيسى رو نمود

( ( 741 ) ) گر خبر خواهى ازين ديگر خروج

سوره بر خوان و السما ذات البروج

( ( 742 ) ) سنت بد كز شه اول بزاد ( 1 )

اين شه ديگر قدم بر وى نهاد

( ( 743 ) ) هر كه او بنهاد ناخوش سنتى

سوى او نفرين رود هر ساعتى

ز انكه هر چه اين كند ز ان گون ستم

ز اولين جويد خدا بىبيش و كم

( ( 744 ) ) نيكوان رفتند و سنتها بماند

وز لئيمان ظلم و لعنتها بماند

( ( 745 ) ) تا قيامت هر كه جنس آن بدان

در وجود آيد بود رويش بدان

( ( 746 ) ) رگ رگ است اين آب شيرين و آب شور

در خلايق مىرود تا نفخ صور

( ( 747 ) ) نيكوان را هست ميراث از خوشاب

آن چه ميراث است اورثنا الكتاب

( ( 748 ) ) شد نثار طالبان ار بنگرى

شعله ها از گوهر پيغمبرى

( ( 749 ) ) شعله ها با گوهران گردان بود

شعله آن جانب رود هم كان رود

( ( 750 ) ) نور روزن گرد خانه مىرود

ز انكه خور بر جى به برجى مىدود

( ( 751 ) ) هر كه را با اخترى پيوستگى است

مر و را با اختر خود هم تكى است ( 2 )

( ( 752 ) ) طالعش گر زهره باشد در طرب

ميل كلى دارد و عشق و طلب

( ( 753 ) ) ور بود مريخى خونريز جو

جنگ و بهتان و خصومت جويد او

( ( 754 ) ) اخترانند از وراى اختران

كاحتراق و نحس نبود اندر آن

( ( 755 ) ) سايران در آسمانهاى دگر

غير اين هفت آسمان مشتهر

( 1 ) سنت رسم و عادتى كه به شكل قانون در آمده است ، و به خود قانون نيز اطلاق مىشود . .

( 2 ) هم تك با هم دويدن و به معناى همراه به طور مطلق نيز گفته مىشود . .