تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٣٣٤

منازعت كردن امرا با يكديگر در وليعهدى

( ( 710 ) ) رو به معنا كوش اى صورت پرست

ز انكه معنا بر تن صورت پر است

( ( 711 ) ) همنشين اهل معنا باش تا

هم عطا يا بى و هم باشى فتا ( 1 )

( ( 712 ) ) جان بىمعنى در اين تن بىخلاف

هست همچون تيغ چوبين در غلاف

( ( 713 ) ) تا غلاف اندر بود با قيمت است

چون برون شد سوختن را آلت است

( ( 714 ) ) تيغ چوبين را مبر در كارزار

بنگر اول تا نگردد كار زار

( ( 715 ) ) گر بود چوبين برو ديگر طلب

ور بود الماس پيش آ با طرب

( ( 716 ) ) تيغ در زرادخانه اولياست ( 2 )

ديدن ايشان شما را كيمياست

( ( 717 ) ) جمله دانايان همين گفتند همين

هست دانا رحمة للعالمين

( ( 718 ) ) گر انارى مىخرى خندان بخر

تا دهد خنده ز دانهء او خبر

( ( 719 ) ) اى مبارك خنده اش كو از دهان

مىنمايد دل چو در از درج جان ( 3 )

( ( 721 ) ) نار خندان باغ را خندان كند

صحبت مردانت چون مردان كند

( ( 720 ) ) نامبارك خندهء آن لاله بود

كز دهان او سواد دل نمود

يك زمانى صحبتى با اولياء

بهتر از صد ساله طاعت بىريا

( ( 722 ) ) گر تو سنگ صخره و مرمر بوى

چون به صاحب دل رسى گوهر شوى

( ( 723 ) ) مهر پاكان در ميان جانشان

دل مده الا به مهر دل خوشان

( ( 724 ) ) كوى نوميدى مرو اميدهاست

سوى تاريكى مرو خورشيدهاست

( ( 725 ) ) دل تو را در كوى اهل دل كشد

تن تو را در حبس آب و گل كشد

( ( 726 ) ) هين غذاى دل طلب از هم دلى

رو بجو اقبال را از مقبلى

دست زن در ذيل صاحب دولتى

تا ز افضالش بيابى رفعتى

صحبت صالح تو را صالح كند

صحبت طالح تو را طالح كند ( 4 )

( 1 ) فتا ، فتى جوان ، گاهى به جوانمرد به معناى راد مرد گفته مىشود . .

( 2 ) زرادخانه جايگاه اسلحه و مهمات نظامى و ذخائر جنگى . .

( 3 ) درج جايگاه و جعبه كوچك كه جواهر و فلزات گرانبها را در آن مىگذارند . .

( 4 ) طالح تبه كار . .