تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٣١٨

فريفتن وزير امير را هر يك به نوعى ديگر

فريفتن وزير امير را هر يك به نوعى ديگر

فريفتن وزير امير را هر يك به نوعى ديگر

( ( 650 ) ) وانگهانى آن اميران را بخواند

يك به يك تنها به هر يك حرف راند

( ( 651 ) ) گفت هر يك را به دين عيسوى

نايب حق و خليفهء من تويى ( 1 )

( ( 652 ) ) و ان اميران دگر اتباع تو

كرد عيسى جمله را اشياع تو ( 2 )

( ( 653 ) ) هر اميرى كو كشد گردن بگير

يا بكش يا خود همىدارش اسير

( ( 654 ) ) ليك من تا زنده‌ام اين را مگوى

تا نميرم اين رياست را مجوى

( ( 655 ) ) تا نميرم من تو اين پيدا مكن

دعوى شاهى و استيلا مكن ( 3 )

( ( 656 ) ) اينك اين طومار و احكام مسيح

يك به يك بر خوان تو بر امّت فصيح ( 4 )

( ( 657 ) ) هر اميرى را چنين گفت او جدا

نيست نايب جز تو در دين خدا

( ( 658 ) ) هر يكى را كرد اندر سرّ عزيز

هر چه آن را گفت اين را گفت نيز

( ( 659 ) ) هر يكى را او يكى طومار داد

هر يكى ضدّ دگر بد المراد

ضد همديگر ز پايان تا به سر

شرح دادستم من اين را اى پسر

( ( 660 ) ) جملگى طومارها بد مختلف

همچو شكل حرفها ياء تا الف

( ( 661 ) ) حكم اين طومار ضدّ حكم آن

پيش از اين كرديم اين ضد را بيان

( 1 ) خليفه جانشين . .

( 2 ) اشياع ، جمع شيعه تابع . .

( 3 ) استيلا غلبه و پيروزى . .

( 4 ) فصيح روشن ، آشكار ، كلام فصيح آن سخن را گويند كه مقصود را با كلمات روشن بيان نمايد . .