تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٢٧٤

اعتراض كردن مريدان بر خلاف وزير بار ديگر

اعتراض كردن مريدان بر خلاف وزير بار ديگر

اعتراض كردن مريدان بر خلاف وزير بار ديگر

( ( 595 ) ) جمله گفتند اى وزير انكار نيست

گفت ما چون گفتهء اغيار نيست

( ( 596 ) ) اشك ديده ست از فراق تو روان

آه آهست از ميان جان دوان

( ( 597 ) ) طفل با دايه نه استيزد و ليك

گريد او گر چه نه بد داند نه نيك

( ( 598 ) ) ما چو چنگيم و تو زخمه مىزنى ( 1 )

زارى از ما نى تو زارى مىكنى

( ( 599 ) ) ما چو ناييم و نوا در ما ز توست

ما چو كوهيم و صدا در ما ز توست

( ( 600 ) ) ما چو شطرنجيم اندر برد و مات

برد و مات ما ز توست اى خوش صفات

( ( 601 ) ) ما كه باشيم اى تو ما را جان جان

تا كه ما باشيم با تو در ميان

( ( 602 ) ) ما عدمهائيم و هستىهاى ما

تو وجود مطلق فانى به ما [ نما ]

( ( 603 ) ) ما همه شيران ولى شير علم ( 2 )

حمله مان از باد باشد دمبه دم

( ( 604 ) ) حمله مان از باد و ناپيداست باد

جان فداى آن كه ناپيداست باد

( ( 605 ) ) باد ما و بود ما از داد توست

هستى ما جمله از ايجاد توست

( ( 606 ) ) لذت هستى نمودى نيست را

عاشق خود كرده بودى نيست را

( ( 607 ) ) لذت انعام خود را وامگير

نقل و بادهء جام خود را وامگير

( ( 608 ) ) ور بگيرى كيست جست و جو كند ؟

نقش با نقاش كى نيرو كند ؟

( ( 609 ) ) منگر اندر ما مكن در ما نظر

و اندر اكرام و سخاى خود نگر

( ( 610 ) ) ما نبوديم و تقاضامان نبود

لطف تو ناگفته ما مىشُنود

( ( 611 ) ) نقش باشد پيش نقاش و قلم

عاجز و بسته چو كودك در شكم

( ( 612 ) ) نقش قدرت خلق جمله بارگه

عاجزان چون پيش سوزن كارگه

( ( 613 ) ) گاه نقش ديو و گه آدم كند

گاه نقش شادى و گه غم كند

( 1 ) زخمه ، بر وزن نغمه مضراب . .

( 2 ) شير علم شيرى كه بر پرچم نقش شده است . .