تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٢٦٣

مكر كردن وزير و در خلوت نشستن و شور افكندن در قوم

مكر كردن وزير و در خلوت نشستن و شور افكندن در قوم

مكر كردن وزير و در خلوت نشستن و شور افكندن در قوم

چون وزير ماكر بد اعتقاد ( 1 )

دين عيسى را بدل كرد از فساد

( ( 549 ) ) مكر ديگر آن وزير از خود ببست

وعظ بگذاشت در خلوت نشست

( ( 550 ) ) در مريدان در فكند از شوق سوز

بود در خلوت چهل پنجاه روز

( ( 551 ) ) خلق ديوانه شدند از شوق او

از فراق حال و قال و ذوق او ( 2 )

( ( 552 ) ) لابه و زارى همىكردند و او

از رياضت گشته در خلوت دو تو

( ( 553 ) ) گفته ايشان بىتو ما را نيست نور

بىعصا كش چون بدى احوال كور ؟

( ( 554 ) ) از سر اكرام و از بهر خدا

بيش از اين ما را مدار از خود جدا

( ( 555 ) ) ما چو طفلانيم و ما را دايه نو

بر سر ما گستران آن سايه تو

( ( 556 ) ) گفت جانم از محبان دور نيست

ليك بيرون آمدن دستور نيست

( ( 557 ) ) آن اميران در شفاعت آمدند

و ان مريدان در ضراعت ( 3 )

آمدند

( ( 558 ) ) كاين چه بد بختى است ما را اى كريم

از دل و دين مانده ما بىتو يتيم

( ( 559 ) ) تو بهانه مىكنى و ما ز درد

مىزنيم از سوز دل دمهاى سرد

( ( 560 ) ) ما به گفتار خوشت خو كرده ايم

ما ز شير حكمت تو خورده ايم

( ( 561 ) ) الله ا لله اين جفا با ما مكن

لطف كن امروز را فردا مكن

( ( 562 ) ) مىدهد دل مر تو را اى بىدلان

بىتو گردند آخر از بىحاصلان

( ( 563 ) ) جمله در خشكى چو ماهى مىطپند

آب را بگشا ز جو بردار بند

( ( 564 ) ) اى كه چون تو در زمانه نيست كس

الله الله خلق را فرياد رس

( 1 ) ماكر اسم فاعل از مكر به معناى حيله گر . .

( 2 ) حال و قال در مباحث آينده مشروحاً توضيح داده خواهد شد . .

( 3 ) ضراعت و تضرع به معناى ناله با سوز و گداز است . .