تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ١٧٧

جمع آمدن نصارى با وزير و راز گفتن او با ايشان

( ( 367 ) ) كو چه آميزد ز اغراض نهان

در عبادتها و در اخلاص جان

( ( 368 ) ) فضل ظاهر را نجستندى از او

عيب باطن را بجستندى كه كو ؟

( ( 369 ) ) مو به مو و ذره ذره مكر نفس

مىشناسيدند چون گل از كرفس

گفت فصلى ز ان حذيفه با حسن

تا بدان شد وعظ تذكيرش حسن ( 1 )

( ( 370 ) ) موشكافان صحابه جمله شان

خيره گشتندى در آن وعظ و بيان

( ( 371 ) ) دل به دو دادند ترسايان تمام

خود چه باشد قوّت تقليد عام

( ( 372 ) ) در درون سينه مهرش كاشتند

نايب عيسيش مىپنداشتند

( ( 373 ) ) او به سر دجال يك چشم لعين

اى خدا فرياد رس نعم المعين

( ( 374 ) ) صد هزاران دام و دانه است اى خدا

ما چو مرغان حريص بىنوا

( ( 375 ) ) دم به دم پا بستهء دام نويم

هر يكى گر باز و سيمرغى شويم

( ( 376 ) ) مىرهانى هر دمى ما را و باز

سوى دامى مىرويم اى بىنياز

( ( 377 ) ) ما در اين انبار گندم مىكنيم

گندم جمع آمده گم مىكنيم

( ( 378 ) ) مىنينديشيم آخر ما به هوش

كاين خلل در گندم است از مكر موش

( ( 379 ) ) موش تا انبار ما حفره زده است

وز فنش انبار ما ويران شده است

( ( 380 ) ) اول اى جان دفع شر موش كن

وانگه اندر جمع گندم جوش كن

( ( 381 ) ) بشنو از اخبار آن صدر صدور

لا صلاة تم الا بالحضور

( ( 382 ) ) گر نه موش دزد در انبار ماست

گندم اعمال چل ساله كجاست ؟

( 1 ) حذيفة يكى از صحابهء پيغمبر است ، ابو بكر كلابادى در كتاب « التعرف » مىگويد : « عبد الواحد بن زيد مىگويد از حسن در بارهء علم باطن پرسيدم ، او گفت : از حذيفة بن يمان در بارهء علم باطن پرسيدم ، او گفت : از رسول خدا در بارهء علم باطن پرسيدم ، پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود از جبرئيل و او از خدا پرسيده است كه علم باطن چيست ؟ خدا فرموده است كه « علم باطن راز نهانى از رازهاى من است كه در دل بنده‌ام قرار مىدهم ، كس ديگر به آن راز مطلع نمىگردد » التعرف لمذهب التصوف ص 87 - تاج الاسلام ابو بكر محمد كلابادى متوفاى 380 . .