تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ١٧٣

تلبيس انديشيدن وزير با نصارى و مكر او

تلبيس انديشيدن وزير با نصارى و مكر او

تلبيس انديشيدن وزير با نصارى و مكر او

( ( 344 ) ) گفت اى شه گوش و دستم را ببر

بينىام بشكاف و لب از حكم مرّ ( 1 )

( ( 345 ) ) بعد از آن در زير دار آور مرا

تا بخواهد يك شفاعت گر مرا

( ( 346 ) ) بر منادى گاه كن اين كار تو

بر سر راهى كه باشد چار سو

( ( 347 ) ) آن گهم از خود بران تا شهر دور

تا در اندازم بر ايشان صد فتور ( 2 )

چون شوند آن قوم از من دين پذير

كار ايشان سر بسر شوريده گير

در ميانشان فتنه و شور افكنم

كاهنان خيره شوند اندر فنم ( 3 )

آن چه خواهم كرد با نصرانيان

آن نمىآيد كنون اندر بيان

چون شمارندم امين و راز دان

دام ديگرگون نهم در پيششان

وز حيل بفريبم ايشان را همه

و اندر ايشان افكنم صد دمدمه

تا به دست خويش خون خويشتن

بر زمين ريزند كوته شد سخن

( ( 348 ) ) پس بگويم من پسر نصرانىام

اى خدا اى راز دان مىدانىام

( ( 349 ) ) شاه واقف گشت از ايمان من

وز تعصب كرد قصد جان من

( ( 350 ) ) خواستم تا دين ز شه پنهان كنم

آن چه دين اوست آن ظاهر كنم

( ( 351 ) ) شاه بويى برد از اسرار من

متهم شد پيش شه گفتار من

( ( 352 ) ) گفت گفت تو چو در نان سوزن است

از دل من تا دل تو روزن است

( ( 353 ) ) من از آن روزن بديدم حال تو

حال ديدم كى نيوشم قال تو ( 4 )

( ( 354 ) ) گر نبودى جان عيسى چاره ام

او جهودانه بكردى پاره ام

( ( 355 ) ) بهر عيسى جان سپارم سر دهم

صد هزاران منتش بر جان نهم

( 1 ) مر تلخ . .

( 2 ) فتور سستى . .

( 3 ) كاهن شخصى كه با سحر و جادو فعاليتهاى خلاف عادى كارهايى انجام مىدهد كه از نظر معمولى يا با جريان طبيعى در ظاهر مخالف است . .

( 4 ) نيوشيدن شنيدن . .