تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ١٠٠

آيه

ملاقات پادشاه با طبيب الهى كه در خوابش ديده بود و بشارت به قدوم او داده شده بود

آيه

ملاقات پادشاه با طبيب الهى كه در خوابش ديده بود و بشارت به قدوم او داده شده بود

شه چو پيش ميهمان خويش رفت

شاه بود او ليك بس درويش رفت

( ( 93 ) ) دست بگشاد و كنارانش گرفت

همچو عشق اندر دل و جانش گرفت

( ( 94 ) ) دست پيشانيش بوسيدن گرفت

از مقام و راه پرسيدن گرفت

( ( 95 ) ) پرس و پرسان مىكشيدش تا به صدر

گفت گنجى يافتم اما به صبر

تلخ آمد و ليكن عاقبت

ميوهء شيرين دهد پر منفعت

( ( 96 ) ) گفت اى نور حق و دفع و حرج ( 1 )

معنى الصبر مفتاح الفرج

( ( 97 ) ) اى لقاى ( 2 )

تو جواب هر سؤال

مشكل از تو حل شود بىقيل و قال

( ( 98 ) ) ترجمان هر چه ما را در دل است

دستگير هر كه پايش در گل است

( ( 99 ) ) مرحبا يا مجتبى يا مرتضى ( 3 )

ان تغب جاء القضاء ضاق الفضاء

( ( 100 ) ) أنت مولى القوم من لا يشتهى

قد ردى كلا لئن لم ينته

آيه

« كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَه لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ ناصِيَةٍ كاذِبَةٍ خاطِئَةٍ » 96 : 15 - 16 ( 4 )

( اگر آن نابكار ( ابو جهل ) از تكذيب » محمد عليه السلام دست بر ندارد با پيشانى او را به آتش جهنم خواهيم كشيد ، با آن پيشانى دروغين و خطا كارش . )

( 1 ) حرج مشقت و زحمت شديد . .

( 2 ) لقاى ملاقات و ديدار . .

( 3 ) مرحبا ، از ماده رحب است ، به معناى گشادگى و پهنه و انبساط است ، ابو العلاء معرّى مىگويد : صاح هذى قبورنا تملأ الرحب فاين القبور من عهد عاد .

( 4 ) سوره علق ، آيه 16 و 17 . .