تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٩٣

درخواستن توفيق رعايت ادب و وخامت بىادبى

درخواستن توفيق رعايت ادب و وخامت بىادبى

درخواستن توفيق رعايت ادب و وخامت بىادبى

78 ) ) از خدا جوييم توفيق ادب

بىادب محرم ماند از لطف رب

( ( 79 ) ) بىادب تنها نه خود را داشت بد

بلكه آتش در همه آفاق زد ( 1 )

مائده ( 2 )

از آسمان در مىرسيد

بىشرى ( 3 )

و بيع و بىگفت و شنيد

( ( 81 ) ) در ميان قوم موسى چند كس

بىادب گفتند كو سير و عدس

( ( 82 ) ) منقطع شد نان و خوان از آسمان

ماند رنج زرع و بيل و داسمان

( ( 83 ) ) باز عيسى چون شفاعت كرد حق

خوان فرستاد و غنيمت بر طبق

مائده از آسمان شد عائده ( 4 )

چون كه گفت انزل علينا مائده

( ( 84 ) ) باز گستاخان ادب بگذاشتند

چون گدايان زلَّها ( 5 )

برداشتند

( ( 85 ) ) كرد عيسى لابه ايشان را كه اين

دائمست و كم نگردد از زمين

( ( 86 ) ) بد گمانى كردن و حرص آورى

كفر باشد نزد خوان مهترى

( ( 87 ) ) ز ان گدا رويان ناديده ز آز

آن در رحمت بر ايشان شد فراز

نان و خوان از آسمان شد منقطع

بعد از آن ز ان خوان نشد كس منتفع

( ( 88 ) ) ابر برنايد پى منع زكات

وز زنا افتد و با اندر جهات

( 1 ) آفاق ، جمع افق ناحيه ، و هر چه كه از پهنهء فضا قابل مشاهده است . در قرآن به معناى تمام موجودات طبيعى جهان به كار رفته است « سنريهم آياتنا فى الآفاقِ و فى انفسهم » سورهء فصلت آيه 53 ( ما آيات خود را در جهان طبيعت بيرونى و قلمرو درونى به آنها نشان خواهيم داد ) . .

( 2 ) مائده خوان ، سفره . .

( 3 ) شرى خريد و فروش ، اگر در مقابل بيع به كار برود به معناى خريدن است . .

( 4 ) عائده رجوع كننده ، نازل شونده . .

( 5 ) زله چيزى است كه از سفرهء ديگرى برداشته شود . .