مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٤

احكام نجاسات

او كفايت نمى كند ( 1 ) مگر آنكه اطمينان به تطهير آن حاصل كند ( 2 ) .

( مسأله 140 ) : اگر حصير مسجد نجس شود بريدن مقدارى از آن

اشكالى ندارد ( 3 ) .

( مسأله 141 ) : نعل كفش ، حكم كفش را در طاهر شدن بوسيله زمين

دارد ، اگر چه آن كفش گيوه باشد .

( مسأله 142 ) : اگر قسمتى از زمين مسجد نجس باشد به شبهه

محصوره ، ريختن آب در سر تا سر زمين مسجد كه با يك آفتاب خشك شود اشكالى

ندارد و اگر شك در مسجد بودن زمين باشد تطهير آن واجب نيست .

( مسأله 143 ) : اگر فرش پاك روى زمين نجس باشد و بر آن فرش

باران ببارد به صورتى كه آب باران بر زمين جارى شود ، نجس نمى شود و احتياطا

زمين هم پاك نمى شود ( 4 ) .

( مسأله 144 ) : هرگاه باران از راه سوراخى يا غير آن داخل آب كر

نجس بشود ، به مقدارى كه يك كر از آن با آب كر نجس ممزوج شود ( 5 ) تمام

( 1 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : در صورت صاحب يد بودن زن ، فرقى بين ظرف و لباس در قبول قول او نيست . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : يا آنكه علم به شستن او حاصل كند ليكن علم نداشته است كه تطهير او صحيح است يا غير صحيح . ( 3 ) محمد باقر شيرازى : اگر بدون بريدن حصير ، تطهير آن ممكن نباشد . ( 4 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : در بعضى از صور طاهر شدن زمين و عدم نجاست فرش بعيد نيست . ( 5 ) محمد كاظم طباطبائى : اقوى طهارت آن به مجرد صدق باريدن باران بر آن مى باشد اگر چه امتزاج حاصل نشود .