مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٢

احكام نجاسات

غليان نموده باشد ، و بعضى اعتبار اشتداد را نيز اضافه نموده اند و اظهر و احوط

اجتناب است مطلقا البته اگر خاصيت مست كنندگى از آن ظاهر نشود ، و الا حكم

به نجاست بى اشكال است .

( مسأله 97 ) : فقاع كه از آب جو به عمل مى آيد هم چنان كه جمعى ذكر

كرده اند ، نجس بوده و معتبر در آن صدق اسم در عرف عرب است .

( مسأله 98 ) : عرق جنب از حرام خواه در وقت حصول جنابت باشد يا

بعد از آن ، و خواه در زن باشد يا در مرد ، از زنا باشد يا از لواط يا وطئ بهيمه

يا غير آنها ، از آنچه حرمت آنها ذاتى باشد ، نجس مى باشد ( 1 ) بلكه در وطى

حائض و وطى در هنگام روزه يا وطى در ظهار پيش از كفاره دادن نيز اقوى ( 2 )

اجتناب است .

( مسأله 99 ) :

عرق شتر نجاستخوار نجس است بلكه مطلق حيوان

نجاستخوار بنابر احتياط نيز همين حكم را دارا است .

احكام نجاسات

ازاله نجاست به خودى خود واجب نيست بلكه مستحب است ( 3 ) ، و ازاله

( 1 ) محمد باقر شيرازى : بنابر احتياط . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : بلكه احوط . ( 3 ) محقق خراسانى : در استحباب نفسى ازاله ، تأمل است .