مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٥

7 - استبراء

6 - انتقال شئ نجس از محلى به محل ديگر

7 - استبراء

آن ، پاك مىشود ( 1 ) ليكن احوط اجتناب است ، و اگر در كم شدن دو ثلث آن آب

شك كند ، بر نجاست و حرام بودن خود باقى است چنان كه اگر شك در به جوش آمدن

نمود ، بر پاك بودن و حلال بودن خود باقى است و اگر شك كند كه انگور بوده

است يا غوره ، در اثر جوشيدن نه حرام مىشود و نه نجس .

( مسأله 75 ) :

هرگاه چيزى به اعتبار محلى كه محكوم به نجاست است

به محلى كه محكوم به طهارت است به حسب اسم منتقل شود ، اگر داخل در اسم

آن شود پاك است مانند خون حيوان صاحب نفس سائله مثل انسان و امثال آن ، كه

هرگاه آن را حيوانى كه صاحب نفس سائله نباشد مانند كك و شپش و پشه و كنه ،

مكيده و به جاى ديگرى منتقل شده باشد و انسان علم به آن نداشته باشد ، اظهر

طهارت آن است ولى اگر علم به اين معنى داشته باشد ، مثل آنكه با مشاهده

احساس كند ، طاهر نيست ، و از اين باب است آبى كه نجس شده باشد ، كه

هرگاه آن را به زراعت و درخت بدهند و به عروق آنها داخل بشود ، به مجرد آنكه

جزء آنها محسوب شود پاك خواهد بود ، و اگر شك كند در آنكه از محل نجس به

محل پاك منتقل شده يا نه ، محكوم به عدم انتقال است .

( مسأله 76 ) : كيفيت استبراء از بول آن است كه سه مرتبه از اصل

مقعد تا بيخ خصيتين را با انگشت به قوت مسح كرده و سه مرتبه از آنجا تا سر

ذكر را با دو انگشت يا زيادتر ، مسح كنند و سه مرتبه آن را بفشارند و به اين وسيله

حكم به طهارت رطوبت مشتبه به بول و منى مىشود ( 2 ) و اگر استبراء نكرده

باشد نجس است .

( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : اين مورد از فروع طهارت به سبب ذهاب دو ثلث به غير از آتش است ، و حكم احتياط در اين مورد گذشت . ( 2 ) ميرزاى شيرازى : و استبراء از منى به بول است و در بول به مسحات ( دست كشيدن ) است .