مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٢

2 - زمين

زمين مىرويند مادامى كه در جاى خود باقى باشند و قطع نشده باشند ، به وسيله

آفتاب پاك مى شوند ، و همچنين است حكم ديوار و سقف و پنجره و ستون و مانند

آنها ، چنانچه فرقى نيست در زمين ، ميان آنكه سنگ باشد يا خاك و مانند آن ،

بر روى خاك بوسيله آجر و قير و گچ و آهك و مانند آنها فرش شده

باشد ، يا نشده باشد .

( مسأله 70 ) : اگر نجاست خشكيده باشد و دوباره آن را تر كنند و آفتاب

آن را بخشكاند در طهارت آن كفايت مىكند و فرقى در پاك نمودن آن ميان ظاهر

و باطن آن هرگاه رطوبت از ظاهر به باطن ( 1 ) متصل باشد ، و اگر ظاهر خشك

باشد و نجاست باطن منفصل از ظاهر باشد در اثر تابيدن آفتاب پاك نمى شود .

( مسأله 71 ) : زمين ، كف پا و ته چكمه و نعلين را هرگاه نجس شده

باشد ( 2 ) بوسيله راه رفتن يا ماليدن بر زمين به صورتى كه عين نجاست بر طرف

شود ، پاك مىكند ، هر چند احوط راه رفتن به مقدار پانزده ذراع است اگر نجاست

در كمتر از پانزده ذراع بر طرف شود ، و همچنين زمين جوراب و ته عصاى أعرج ( 3 )

و زانوى زمين گير و يا كعب او را پاك مىكند ، و بلكه ته نيزه و عصا و همچنين

عراده ( چرخ درشكه و وسائل نقليه ديگر ) و غيره را نيز پاك مىكند و ليكن اكتفا

( 1 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : در باطن ، في الجمله تأملى است اگر چه مشهور است . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : احوط اكتفا نمودن بر نجاستى است كه از خود زمين در اثر راه رفتن حاصل شده باشد ، و نه نجاستى كه از خارج به آنها مى رسد . ( 3 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : احوط در امور مذكوره از عصا و غير آن ، عدم طهارت است .