مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٦

احكام مطهرات آب

طهارت آن ، شرط است كه آب خزينه بعد از بر طرف شدن ( 1 ) تغير به مقدار كر

باشد ، و در آنچه ذكر شد ، فرقى ميان حمام و غير حمام نيست .

( مسأله 55 ) : حكم آب باران همان حكم آب جارى در عدم نجاست به

مجرد رسيدن نجاست به آن مى باشد ، و نيز در پاك نمودن غير ، در حال باريدن

هر چند جارى نشود ( 2 ) همان حكم را دارد ، چه در زمين جمع شده باشد و چه

از ناودان بيايد ، چه ابر بسيار باشد و چه يك قطعه باشد ، و فرقى ميان ظاهر

آنچه با آب باران پاك مىشود و باطن آن نيست و در طهارت آن احتياجى به

فشردن نيست .

( مسأله 56 ) : آب ساكن يا راكد اگر به مقدار كر باشد نجس نمى شود

مگر به تغيير رنگ يا بو و يا مزه آن در اثر رسيدن نجاست ، به آن چه تمام آن متغير

شود و چه مقدارى از آن ، و مراد از تغير مذكور تغير حسى است يعنى متغير شود

به صورتى كه رنگ آن به چشم و طعم آن به دهان و بوى آن به مشام ادراك شود و

به غير از سه صفت طعم و رنگ و بو اعتبارى به صفات ديگر نيست ، و هر گاه اين

سه صفت را آب از متنجسى در اثر مجاورت كسب كرده باشد كه خود آنها صفات

اصلى متنجس باشند و يا آنها را كسب نموده باشد ، نجس نمى شود و همچنين

است حكم آبى كه اين صفات را در اثر مجاورت با نجاست كسب نموده باشد ( 3 ) .

( مسأله 57 ) : مقدار كر به حسب وزن ، برابر هزار و دويست رطل عراقى

است ، كه به وزن تبريزى در زمان عباسى بيست مثقال كمتر از يكصد و بيست و

( 1 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : به شرط امتزاج آن به مقدارى از آب خزينه . ( 2 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : احوط اعتبار جريان است . ( 3 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : احوط انفعال است و هر گاه صفت نجاست به جهت عارضى در آب مستور باشد مثل آنكه سرخ باشد كه رنگ خون در آن ظاهر نمى شود بلكه حاكم خالى از قوت نيست .