مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٨٠

توضيح لغات و اصطلاحات

قرب الهى .

قصد ما في الذمه : يعنى نيت كند براى آنچه كه بر او واجب بوده و آن را به نيت

عبادت نا معلومى بجا آورد .

قى : استفراغ .

كافر : كسى كه به توحيد و نبوت يا هر دو آنها معتقد نيست يعنى :

1 - كسى كه منكر وجود خداست .

2 - كسى كه براى خدا شريك قرار مىدهد .

3 - كسى كه پيغمبرى پيامبر اسلام ( ص ) را قبول ندارد .

4 - كسى كه در اين مورد شك دارد .

5 - كسى كه منكر ضرورى دين است بطورى كه انكار او به

انكار خدا و رسول ( ص ) مى انجامد .

كافر حربى : كافرى كه با مسلمين در حال جنگ است .

كفاره جمع : كفاره سه گانه ( شصت روز روزه گرفتن ، شصت فقير را

سير كردن و بنده اى را آزاد كردن ) .

ما ترك : آنچه از متوفى باقى مانده مانند پول ، خانه و غيره .

مباح : هر فعلى كه از نظر شرعى نه ممدوح است و نه مذموم ، ( در برابر

واجب ، حرام ، مستحب و مكروه ) .

مبتدئه : زن در حال نخستين عادت ماهيانه .

مبطون : كسى كه در نگهدارى غايط نمى تواند خوددارى كند .

متنجس : هر چيزى كه ذاتا پاك است ولى در اثر برخورد مستقيم يا

غير مستقيم با شيئ نجس آلوده شده است .

محذور : مانع ، كنار گذاشته شده ، آنچه از آن پرهيز شده است .

محل اشكال است : صحت و تماميت آن مشكل است ( مقلد مىتواند در اين

مسأله به ديگرى رجوع كند ) .

محل تأمل است : بايد احتياط كند ( مقلد مىتواند در اين مسأله به ديگرى

رجوع كند . ) .