مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٦٢

2 - نفاس

2 - نفاس و احكام آن

نفاس خونى است كه در هنگام زائيدن ( 1 ) از رحم زن خارج مىشود و

ممكن است همراه با طفل خارج شود و يا بعد از خروج طفل باشد و خروج آن

در هر وقت نيز ممكن است ولى شرط است كه مدت آن كمتر از ده روز باشد و

چنين زنى را در اين مدت نفساء مى گويند .

( مسأله 1756 ) : حكم نفساء در واجبات و مستحبات و حرام و مكروه

همانند حكم حائض است .

( مسأله 1757 ) : هرگاه بعد از گذشت ده روز از زائيدن ، خون ريزى

شروع شود آن خون نفاس نخواهد بود ( 2 ) .

( مسأله 1758 ) : زائيدن ، تنها به تولد طفل كامل نمى شود ،

بلكه اگر بطور به صورت غير كامل هم طفل سقط شود ، حكم زائيدن در نفاس صادق

است هر چند مضغه و يا علقه باشد ، به شرط آنكه يقين كنند كه آنچه خارج شده

( 1 ) محمد باقر شيرازى : خواه ولادت طبيعى باشد و يا بوسيله عمل جراحى و وسائل امروزه از مجراى طبيعى و يا غير طبيعى صورت گيرد و در صورتى كه از مجراى طبيعى نباشد احتياط شديد در جارى نمودن حكم نفساء ، در مورد چنين زنى است . ( 2 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : اگر بعد از ده روز خون ببيند احتياط در جمع بين تروك نفساء و عمل مستحاضه تا هيجده روز مى باشد و اين احتياط در ذات العاده نيز بايد مراعات شود .