مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٨٤

زكات احكام زكات

آنها واجب نيست و قول به وجوب زكات در غلات اربع و گاو و گوسفند و شتر از

ناحيه طفل و مجنون و بلكه در مال التجاره طفل هرگاه ولى براى او تجارت كند

ضعيف است ( 1 ) ، ليكن در مال التجاره ، دادن زكات مستحب است چنانچه در

غلات متعلق به طفل نيز دادن زكات مستحب مى باشد .

( مسأله 1527 ) : دادن زكات بر بنده و عبد هر چند قائل به مالك شدن

او شويم واجب نيست مطلقا و هر گاه جزئى از او آزاد شد زكات به مقدارى كه در

آن سهم خود را تحصيل كرده و آزاد مى باشد واجب است .

( مسأله 1528 ) : زكات بر آنچه كه مالك متمكن از تصرف نمودن در آن

نباشد خواه از اموالى باشد كه گذشت سال در آن معتبر مى باشد و خواه از اموالى

باشد كه گذشت سال در آن معتبر نيست تعلق نمى گيرد و همچنين هرگاه ظهور

صلاح در مثل غلات كه شرط وجوب آنها است حاصل شود در حالى كه در دست

غاصب باشد نيز دادن زكات آن بر شخص واجب نيست و ليكن احوط ( 2 ) عدم

ترك آن است هرگاه شخص متمكن از تصرف در آن شود .

( مسأله 1529 ) : در شرط تمكن از تصرف كه با وجود آن دادن زكات

بر شخص واجب مى شد و با عدم وجود آن دادن زكات از شخص ساقط

مى گرديد ، سقوط زكات در اين حالت در صورتى است كه شخص نتواند به سهولت

در اموال خود تصرف كند هر چند مستلزم صرف بعضى از مال باشد و الا اگر پس

از صرف بعضى از مال و امكان تصرف نمودن به سهولت در ما بقى ، آنچه كه باقى

مى ماند به حد نصاب باشد دادن زكات آن مقدار از مال بر شخص بنابر احتياط

( 1 ) محمد باقر شيرازى : ليكن احوط است . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : اين احتياط ترك نشود .