مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٥

مسائل متفرقه روزه

( مسأله 1466 ) : هرگاه شخص با مال غصبى و يا فعل حرامى مانند

زنا و غير آن روزه معين ( 1 ) را افطار كند در اين صورت وجوب كفاره جمع بر

شخص خالى از قوت نيست ( 2 ) .

( مسأله 1467 ) هرگاه مردى در روز ماه رمضان زن خود را به اكراه

وادار به جماع كند و هر دو روزه باشند در اين صورت مرد بايد دو كفاره بدهد و

پنجاه تازيانه بخورد و اگر زن راضى باشد بايد هر دو يك كفاره داده و هر يك

بيست و پنج تازيانه بخورند و اگر در بين جماع زن راضى بشود احوط آن است كه

سه كفاره بدهند ( 3 ) دو كفاره مرد بدهد و يك كفاره زن .

( مسأله 1468 ) : هرگاه شخص قدرت بر دادن هيچ يك از اقسام سه گانه

كفاره گفته شده نداشته باشد بايد هيجده روز متوالى روزه بگيرد و اگر قدرت گرفتن

آن را هم نداشته باشد بايد بنابر احتياط مدهاى طعام لازم را به مقدار طاقت و

قدرت خود به فقرا بدهد ( 4 ) و هر گاه جمع بين هر دو بنمايد نهايت احتياط را

انجام داده است و هر گاه قدرت بر هيچ يك از اينها نداشته باشد بايد بدل از كفاره

استغفار كند اگر چه يك مرتبه باشد اما احوط آن است كه اگر بعد قدرت و توانى

حاصل نمود كفاره هم بدهد .

( مسأله 1469 ) : هرگاه بطور مثال در شب ماه رمضان به شخص خبر

( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : بلكه در خصوص ماه رمضان . ( 2 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : اگر روزه ماه رمضان باشد و در غير ماه رمضان بنا بر احتياط . ( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : و اقوى كفايت دو كفاره است هر يك براى يكى از آن دو . ( 4 ) محمد كاظم طباطبائى : و اقوى تخيير است ليكن احتياط در جمع تا جايى كه ممكن باشد ترك نشود .