مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٤

3 - جماع

باشد و يا آنكه بعد از خوردن چيزى باشد ، بر او چيزى لازم نيست ولى اگر در

وضوى نماز نافله و يا براى خنك شدن باشد و يا بيهوده مضمضه كند ، قضاى آن

لازم است ( 1 ) .

( مسأله 1396 ) : اگر هنگام استنشاق كردن آب به حلق وارد شود بر

او چيزى نيست بلكه مفسد بودن آن ثابت نيست ( 2 ) .

( مسأله 1397 ) : مسواك كردن حتى با چوب تر جايز و بلكه سنت

است مطلقا ، و ليكن بايد مسواك را مادامى كه مسواك مى كنند از دهان بيرون

نياورد و اگر بيرون آورد نبايد آب آن را فرو برد .

( مسأله 1398 ) : ريختن دارو در احليل تا اينكه به جوف آن برسد ( به

داخل بدن برسد ) جايز است و مفطر روزه نيست ، و همچنين است ريختن دوا در

جراحت به صورتى كه به جوف آن برسد و يا اينكه كسى را امر كند كه چيزى مانند

نيزه را در شكم فرو برد و يا اينكه خود به اختيار خويش چنين بنمايد ، و نيز

همچنين است حكم چيزى در حين ريختن به صورتى كه به حلق وارد شود ( 3 ) و به

جوف آن برسد ( 4 ) .

3 - جماع ، كه مفسد روزه است و نيز موجب قضا و كفاره مىشود مطلقا ،

( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : محل تأمل است اگر چه احوط است . ( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : اقوى مفسد بودن خوردن و آشاميدن از راه بينى است . محمد باقر شيرازى : احوط مبطل بودن خوردن و آشاميدن از راه بينى است . ( 3 ) محمد باقر شيرازى : و اما نسبت به سرم و آمپول و اقسام مختلف آن از دارويى و خوراكى در آثار تازه پديد بحث مفصلى شده كه مى توان به آن رجوع كرد . ( 4 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : احوط اجتناب است .