مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٢

مبطلات روزه 1 - 2 - خوردن و آشاميدن

كفاره و قضا مىشود مطلقا چه مأكوليت ( خوردنى بودن ) آن معتاد باشد - مانند نان

و آب - و چه غير معتاد باشد - مانند خاك و سنگريزه و فشرده درخت - و چه

خوردن و آشاميدن آنها متعارف باشد و چه غير متعارف باشد هر چند كه مأكول و

مشروب ( خوردنى و آشاميدنى ) متعارف باشد مانند فرو بردن غذايى كه در بين

دندانها مى ماند ، كه مبطل روزه است .

( مسأله 1389 ) : اگر شخص غذاى بين دندانها را سهوا فرو ببرد

روزه‌اش باطل نمى شود هر چند كه در مسواك كردن دندان مقصر باشد و ليكن احوط

مسواك كردن دندان است ، و نيز هرگاه مسواك نكرده باشد احوط قضا نمودن روزه

است .

( مسأله 1390 ) : فرو بردن آب در دهان هر چند كه طعمى هم مانند

قندران ( آدامس ) يا مصطكى داشته باشد مبطل روزه نيست به شرطى كه جزئى از

اجزاء آن در آب دهان نباشد ، و در اين مورد فرقى نيست ميان آنكه فرو بردن آب

دهان طبق عادت باشد و يا آب را در دهان جمع كند و بعد فرو برد و ليكن در

طريق دوم اولى ( 1 ) ترك است ، و همچنين است در فرو بردن نخامه ( اخلاط سينه )

و نخاعه ( اخلاط سر ) هر چند مبطل بودن آنها خلاف ظاهر است ( 2 ) .

( مسأله 1391 ) : اگر آب دهان يا نخامه و نخاعه را از دهان بيرون

آورد و بعد فرو ببرد روزه‌اش باطل است و همچنين است در مورد آب دهان ديگرى .

( 1 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : بلكه احوط است ( * 1 ) . ( 2 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : احوط نكشيدن فضلات از سر به سوى حلق است ( * 2 ) . ( * 1 ) محمد كاظم طباطبائى : ليكن واجب نيست . ( * 2 ) محمد كاظم طباطبائى : ليكن واجب نيست .