مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٣٩

نيت روزه

واجب معين و در حال اختيار دارد و اما در حال اضطرار مثل اينكه شخص نداند

كه آن روز ، روز اول از ماه رمضان است و يا اينكه آن روز روزى است كه روزه آن را

نذر كرده بوده است در اين صورت بايد تا وقت نيت ( كه تا ظهر مى باشد ) باقى

است نيت كند و ليكن هرگاه عذرش بر طرف شود واجب است كه فورا و تا قبل از

ظهر نيت كند و هر گاه آن را از هنگامى كه به يادش آمد به تأخير بياندازد روزه‌اش

باطل مىشود .

( مسأله 1378 ) : وقت نيت روزه واجب غير معين تا زوال ظهر است

پس اگر شخص قصد گرفتن روزه را نداشته و افطار هم نكرده باشد و قبل از ظهر

نيت كند روزه‌اش صحيح است ولى در صورت رسيدن ظهر وقت آن منقضى

مىشود .

( مسأله 1379 ) : در روزهاى مستحبى جايز است كه شخص تا قبل از

غروب آفتاب نيت روزه كند البته در صورتى كه بعد از نيت ، مدت زمانى تا غروب

آفتاب باقى باشد .

( مسأله 1380 ) : نيت روزه ما رمضان هرگاه پيش از دخول در آن ماه

باشد كفايت نمى كند چه يك روز قبل از ماه باشد و چه بيشتر .

( مسأله 1381 ) : در اول ماه رمضان جايز است كه شخص نيت روزه

تمام ماه را بكند و به آن اكتفا نمايد و يا اينكه جداگانه براى هر روز نيت

كند هر چند احوط ( 1 ) عدم اكتفا به نيت براى تمام ماه است .

( مسأله 1382 ) : همانگونه كه گذشت روزه غير ماه رمضان در ماه

( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : اين احتياط ترك نشود .