مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٣٨

نيت روزه

( مسأله 1373 ) : روزه نذر معين و عهد و يمين در صورتى كه شخص

علم به آن داشته باشد مانند روزه ماه رمضان بوده و احتياجى به تعيين ندارد و روزه

استيجارى نيز همين حكم را دارد ( 1 ) و اما در كفارات و نذر مطلق و روزه

مستحبى تعيين لازم است .

( مسأله 1374 ) : زمان نيت روزه ، شب قبل از آن روز معين است

هر چند در جزء آخر شب باشد و ليكن هرگاه در اول طلوع فجر صادق داعى بر

امساك در زمان مخصوص براى شخص حاصل شود و از طرفى هم قصد انجام فعل

منافى با آن را هم نداشته باشد كفايت از نيت روزه مىكند بنابر اين سعى در حصول

ابتداء فجر لازم نيست و اخطار صورت و نيت روزه در ذهن كه مقارن با طلوع

فجر باشد براى نيت لازم نيست ولى اگر عمدا نيت را ترك كند ( 2 ) تا داخل صبح

شود روزه‌اش صحيح نيست و قضاى آن بر او واجب است ولى كفاره بر او لازم نيست .

( مسأله 1375 ) هرگاه شخص در شب قصد داشته باشد كه روزه روز

بعد را افطار كند و روزه بگيرد ، روزه‌اش باطل است .

( مسأله 1376 ) : اگر شخص در شب بعد از روزه و پيش از صبح عمل

منافى روزه انجام دهد هر چند جماع باشد ضررى به روزه او نرسانده و احتياجى به

تجديد نيت نيست .

( مسأله 1377 ) : احكامى كه در نيت روزه گذشت اختصاص به روزه

( 1 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : ليكن در استيجار ، نيت تحمل از غير - اگر چه اجمالا - لازم است . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : به اين معنى كه قصد روزه گرفتن را نداشته باشد و يا نسبت به روزه گرفتن مردد باشد .