مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٣٦

زمان روزه

زمان روزه

و يا متبرعه فرقى نيست ، و همچنين بين آنكه طفل حلال زاده باشد و يا حلال

زاده نباشد نيز فرقى در حكم مسأله نمى باشد و در صورتى كه كه ممكن باشد كه

زن مرضعه بدلى را براى خود بگيرد و يا دفع ضرر از طفل نمايد نمى تواند روزه

خود را افطار كند و افرادى كه بايد روزه خود را افطار كنند در صورتى كه افطار

نكنند روزه آنها باطل بوده ( 1 ) و در جائى كه نياز به قضا داشته باشد مسقط قضا

نيست .

( مسأله 1371 ) : در فرض مذكور در مسأله قبل در مورد صدقه دادن ،

صدقه بايد از مال مرضعه باشد .

زمان روزه

ابتداء زمان روزه طلوع فجر دوم و فجر صادق است و آخر وقت آن بنا بر

اقوى و احوط زمان بر طرف شدن حمره مشرقيه از بالاى سر انسان است و شخص

بايد از ابتداء طلوع فجر از امورى كه خواهد آمد اجتناب نمايد مگر در مورد

جماع ، كه در صورتى كه فرصت كافى براى انجام غسل بعد از آن را نداشته باشد

بايد آن را پيش از صبح ترك كند ( 2 ) .

( 1 ) محمد باقر شيرازى : در مورد افطارى كه موجب ضرر است حكم صحيح است و اما در موارد مشقت و عسر و حرج تنها ، احتمال صحت روزه وجود دارد خصوصا اگر شديد نباشد . ( 2 ) محقق خراسانى : اگر چه بنابر احتياط جواز آن در صورتى كه وقت و وسعت كافى براى انجام آن و تيمم بعد از آن را داشته باشد مى باشد و ليكن احوط بر فرض جماع در اين صورت ، تيمم و قصد روزه و قضاى آن است .