مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٩٩

احكام قصر و اتمام

( مسأله 1265 ) : مسافر در جائى كه مخير در قصر و اتمام است ، اگر

اول به قصد قصر قربة الى الله مشغول شود و در ركعت سوم كه به ركوع رفت

فهميد ، بايد عدول به نماز تمام نكند و نمازش را بر هم زند و آن را از سر بگيرد

و اگر عدول كند و تمام كند و احتياطا ( 1 ) اعاده كند هم اشكالى ندارد ( 2 ) .

( مسأله 1266 ) : مسافر هرگاه در بين نماز قصر ، قصد اقامت ده روز

كند بايد نمازش را چهار ركعتى سلام دهد .

( مسأله 1267 ) : در جائى كه شخص بايد نمازش را احتياطا به صورت

قصر و اتمام بخواند ، اگر چند روز به جهت جهل يا نسيان نمازش را تمام خواند ،

بعدا بايد فقط نمازهاى شكسته‌اش را قضا كند .

( مسأله 1268 ) : شخص كاسب هرگاه هفت ماه يا هشت ماه از سال را

در سفر ، كسب يا پيله‌ورى مىكند و باقىمانده آن را در خانه‌اش بسر مى برد ،

دائم السفر نيست ، و بايد نمازش را در سفر شكسته ( 3 ) بخواند .

( مسأله 1269 ) : هرگاه بطور مثال شخصى قصد توطن و هميشه ماندن

در نجف اشرف را كرد و در اين ميان شش ماه به كربلا رفت و برگشت و شش ماه

بعد را در نجف ماند ، به اتصالش اشكالى وارد نمى كند .

( مسأله 1270 ) : هرگاه شخص در خلال شبانه روز چهار فرسخ برود

( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : عدول بدون اعاده هم كافى مى باشد . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : بلكه بسيار نيكو است . ( 3 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : در بعضى صور آن ( * 1 ) تأمل است بلكه حكم كثرت سفر بعيد نيست . ( * 1 ) محقق خراسانى : مثل آنكه در اين چند ماه تصميم به رفت آمد مكرر براى تجارت داشته باشد .