مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٩٨

احكام قصر و اتمام

او را به مقدار مسافت مى برد بايد نمازش را شكسته بخواند و اگر نداند كه به

مقدار مسافت مى رود يا در رفتن مسافت شك داشته باشد ، نمازش را تمام بخواند

و بر او واجب نيست كه از متبوع خود سؤال كند ( 1 ) و بر متبوع نيز واجب

نيست ( 2 ) كه مسافت را به او اعلام كند .

( مسأله 1263 ) : مكارى و ملاح و قاصد و مانند اينها ، اگر سه ( 3 )

سفر پشت سر هم بكنند كه در خلال آن در وطن يا در غير وطن ده روز به قصد

اقامت ( 4 ) نمانند بايد نمازشان را تمام بخوانند ( 5 ) و مراد از سفر اين است كه از

وطنش مثلا برود به اصفهان و بعد برود به كرمان و بعد برود به خراسان و بعد به

وطنش برگردد كه اينها همه يك سفر است .

( مسأله 1264 ) : شخص مىتواند دو وطن براى خود قرار دهد به اين

صورت كه قصدش اين باشد كه بطور مثال مادام العمر شش ماه در كربلا بماند و

شش ماه در نجف ، و هر جا كه شش ماه ماند وطنش محسوب مىشود اما اگر قطع

وطن كند ، مثل آنكه قصد كند كه ديگر در كربلا نماند مگر اتفاقا به زيارت

بيايد و در نجف مى ماند ، اگر در كربلا ملكى دارد هر وقت كه به كربلا مى آيد

احتياطا ( 6 ) نمازش را جمع كند .

( 1 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : وجوب سؤال خالى از قوت نيست . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : قول به عدم وجب اعلام خصوصا در صورت سؤال ، بسيار مشكل است . ( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : گذشت كه ملاك صدق دائم السفر شغل سفر است عرفا هر چند كه در سفر اول حاصل شود . ( 4 ) محقق خراسانى : بلكه مطلقا . ( 5 ) محقق خراسانى : در سفر دوم و بلكه در سفر اول احتياطا جمع نمايد . ( 6 ) محمد كاظم طباطبائى : ليكن اقوى كفايت قصر است .