مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٩٢

احكام قصر و اتمام

( مسأله 1239 ) : اگر كسى در نظر داشته باشد كه در دهات و مزارع

مدت مديدى بماند مثل چهار ماه و پنج ماه و امثال آن ، و در هيچ يك اراده ماندن

ده روز نداشته باشد و فاصله مجموع آنها به مقدار هشت فرسخ نباشد ، بايد نماز

را تمام بخواند و احوط ( 1 ) اضافه نمودن قصر بر آن است .

( مسأله 1240 ) : داشتن بيشتر از دو وطن در يك زمان مشكل است و

هر گاه شخص از وطن خود هجرت كند و ديگر قصد ماندن در آنجا را نداشته

باشد و در آنجا ملكى داشته باشد هنگام بازگشت به آن مكان ، احتياطا ( 2 )

نمازش را جمع كند مگر آنكه قصد اقامت بنمايد .

( مسأله 1241 ) : اگر شخص بدون قصد مسافت ، به دنبال فرارى رفت

بايد تا هر جاى كه قصدش مسافت تا آن مكان است ، نماز را تمام بخواند و وقتى

كه از آنجا روانه شد ، نمازش را شكسته بخواند و در مراجعت ، گذشتن از

حد ترخص هم شرط نيست .

( مسأله 1242 ) : مسافر بايد قصد طى هشت فرسخ متصل ، يا چهار

فرسخ رفتن و چهار فرسخ برگشتن در طول يك روز ( 3 ) يا در يك شب به صورتى

كه شبى فاصله نشود ، را در سفر خود داشته باشد و هر گاه در بين چهار فرسخ ،

يك شب فاصله شود احتياط ( 4 ) در جمع بين قصر و اتمام است مگر آنكه قصد

( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : اين احتياط ترك نشود . محقق خراسانى : ترك اين احتياط اشكالى ندارد . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : ليكن اقوى قصر است . ( 3 ) محقق خراسانى بنا بر احتياط اگر چه اقوى به قصد مراجعت قبل از ده روز است . ( 4 ) محمد كاظم طباطبائى : و اقوى قصر است .