مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٥

نماز جماعت

سهوا به ذكرى مشغول شود اشكالى ندارد و سجده سهو هم نمى خواهد بلكه عمدا

خواندن ذكر هم اشكالى ندارد ( 1 ) .

( مسأله 1185 ) : در نماز جهريه وقتى كه امام ( ولا الضالين ) را گفت

مستحب است كه مأموم ( الحمد لله رب العالمين ) را آهسته بگويد اما اگر

هنوز آن را تمام نكرده ، امام سوره را بنا كرد ، آن را تمام كند و اگر بنا نكرده ، ديگر

بنا نكند . ( مسأله 1186 ) : اگر مأموم مى دانست كه حمد يا يك مرتبه از

تسبيحات اربعه را تمام مىكند و به ركوع امام مى رسد كه در اثناى آن امام از

ركوع برخاست ، در اين صورت اگر به سجده اول مى رسد آن را تمام كند و به ركوع

رود و الا تمام نكرده به ركوع رود و احتياطا نماز را اعاده كند ( 2 ) .

( مسأله 1187 ) : اگر مأموم تكبير گفت و مى توانست قرائت را بخواند

و به خيال آنكه ركعت دوم امام است آن را نخواند و وقتى كه به ركوع رفت فهميد

كه ركعت سوم امام بوده ، بايد نماز را تمام كند و احتياطا اعاده نمايد .

( مسأله 1188 ) : هرگاه شخص خود را عادل نداند و ديگران او را

عادل بدانند و به او اقتدا كنند براى هيج يك اشكالى ندارد ( 3 ) و اگر نزد او طلاق

بدهند اشكالى ندارد اما به شرطى كه آن زن مطلقه را به عقد خود در نياورد .

( مسأله 1189 ) : اگر مأموم تكبيرة الاحرام را گفت و در ركوع به امام

رسيد اگر بخواهد در ركوع قصد فرادى كند اشكالى ندارد و بدون ضرورت بهتر

آن است كه انجام ندهد .

( 1 ) محمد باقر شيرازى : خلاف احتياط است . ( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : و اولى قصد انفراد است . ( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : محل اشكال است .