مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٠

نماز جماعت

يك وجب متعارف بلندتر از جاى مأموم نباشد و اما شيب تدريجى اشكال ندارد ،

و نيز بلندتر بودن جاى مأمومين از جاى امام اشكالى ندارد .

( مسأله 1163 ) : اقامه جماعت در صورت دور بودن مأموم و يا

مأمومين از امام به مقدارى كه دورى بسيار باشد ، جايز نيست ليكن احوط ( 1 )

اين است كه از جاى ايستادن امام تا جاى سجده مأموم تخمينا بيشتر از يك

ذراع فاصله نباشد و همچنين است بين صفوف مأمومين ، و اگر در بين

نماز فاصله‌اى بيشتر از مقدار مذكور حاصل شود بايد بنا بر احتياط قصد فرادى

كنند .

( مسأله 1164 ) : وقتى كه فرد قصد فرادى كرد ديگر نمى تواند عدول

به جماعت نمايد .

( مسأله 1165 ) : جايز نيست كه مأموم جلوتر از امام بايستد بلكه در

هر حالت بايد مأموم عقب تر از امام باشد حتى در سجده .

( مسأله 1166 ) : اگر شخص در نماز جماعت قصد اقتدا نكند و حمد

و سوره را نخواند و يا سكوتش طولانى شود نمازش باطل است اگر چه شرط آن

نماز هم به جماعت خوانده شدن نباشد مثل نماز يوميه .

( مسأله 1167 ) : اگر شخص علم حاصل كند كه امام حالى دارد كه

گناه كبيره را انجام نمى دهد و اصرار بر صغيره نيز ندارد و يا به حسن ظاهرش

مظنه حاصل كند كه حالتى در اوست كه مانع از ارتكاب گناه كبيره مىشود و

بى اعتنائى در دين نيز ندارد يا آنكه دو نفر عادل به حال او خبر دهند و شخص

از اخبار آنها مظنه حاصل كند يا جمعى معتبر در دين ، به او اقتدا كنند و شخص

( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : اين احتياط ترك نشود .