مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٦٢

نماز جماعت

نماز را اعاده كند ( 1 ) .

( مسأله 1130 ) : شايسته است مأموم در نماز جهريه كه صدا يا همهمه

امام را مى شنود ، در حال خواندن قرائت توسط امام ، سكوت كند ( 2 ) به كله

احوط ( 3 ) اين است كه در حال قرائت امام با طمأنينه باشد .

( مسأله 1131 ) : هرگاه شخص بداند كه اگر اقتدا كند نمى تواند تمام

حمد را بخواند ، احوط اين است كه صبر كند تا امام به ركوع برود و اواخر ( 4 )

ركوع امام تكبير بگويد و سپس به ركوع برود .

( مسأله 1132 ) : هر گاه شخص در حال خواندن نماز نافله باشد و

جماعت برپا شود و شخص از فوت يك ركعت اول نماز جماعت بترسد ، مستحب

است كه نافله را قطع كند هر چند پيش از تكبير گفتن امام باشد .

( مسأله 1133 ) : در نماز جماعت فاصله مأموم از صفى كه مى خواهد

بعد از اقتدا به آن ملحق شود نبايد تقريبا بيشتر از يك ذراع ( 5 ) باشد .

( مسأله 1134 ) : اگر مأموم در بين قرائت امام بخواهد قصد فرادى كند

( 1 ) محمد باقر شيرازى : در هر دو صورت نماز را تمام كند و بعد از آن اعاده نمايد . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى بنابر احتياط و بلكه اقوى قرائت را هم ترك كند . ( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : وجوب اين احتياط معلوم نيست . ( 4 ) محمد باقر شيرازى : اوائل ركوع بهتر است . ( 5 ) محمد كاظم طباطبائى : با صدق اقتدا و در صورتى كه امام را در حال ركوع ببيند زيادتر از اين هم اشكالى ندارد . محمد باقر شيرازى : رعايت مقدار يك ذراع احسن است .