مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٦٠

نماز جماعت

( مسأله 1121 ) : اگر مأموم قرائت را فراموش نمايد و وقتى متذكر شود

كه امام داخل در ركوع شده باشد ، و يا داخل نشده باشد و ليكن خواندن حمد

منافى متابعت باشد ، قرائت حمد از او ساقط است ، و مشروع بودن خواندن بعض

حمد ثابت نيست ( 1 ) .

مسأله 1122 ) : هر گاه شخص نماز قضاى يقينى بر ذمه نداشته باشد و

بخواهد آن را احتياطا به جماعت بجا آورد مىتواند آن را مأموما بجا آورد اما در اين

صورت احوط ( 2 ) ترك امامت مى باشد .

( مسأله 1123 ) : اگر بعد از فراغ از نماز ، فاسق بودن يا كافر بودن و

يا بى طهارت بودن و يا نيت نداشتن امام معلوم شود ، نماز مأموم باطل نيست و اگر

در بين نماز معلوم شود بايد به فرادى عدول كرده و نماز خود را تمام كند .

( مسأله 1124 ) : هر گاه بر طبق وظيفه ، مأموم بايد تسبيحات اربعه را

سه مرتبه بخواند و امام يك مرتبه بخواند ، بايد به آن امام اقتدا نكند ( 3 ) ولى اگر

امام سه مرتبه قربة الى الله بخواند اگر چه يك مرتبه را واجب بداند ، هرگاه به او

اقتدا كنند اشكالى ندارد .

( مسأله 1125 ) : اگر مأموم در ركعت چهارم بفهمد كه در ركعت سوم ،

( 1 ) محمد باقر شيرازى : ليكن از مفهوم بعضى از روايات و قاعده ميسور مى توان مشروع بودن آن را استفاده نمود . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : يعنى احوط ترك اقتداء ديگران بوده اگر چه اقوى جواز اين عمل مى باشد . محمد باقر شيرازى : بلكه اقوى است . ( 3 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : بنا بر احوط و اولى .