مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٥

نماز جماعت

روى او ايستاده ، كفايت مىكند و ليكن احوط ( 1 ) دور نبودن مأموم از امام به مقدار

بيش از يك گام برداشتن است ( 2 ) .

( مسأله 1106 ) : هرگاه در صف جلو به مقدار يك نفر و يا كمى بيشتر ،

فاصله باشد اشكالى ندارد و اما در صفهاى ما بين ، احوط ترك فاصله انداختن

است ( 3 ) هر چند اظهر آن است كه اشكالى ندارد مادامى كه دورى اضافه بر مقدار

معتبر نباشد .

( مسأله 1107 ) : در نماز جماعت بايد محل ايستادن امام به مقدار

قابل توجهى از محل ايستادن مأموم بلندتر نباشد البته اگر زمين سراشيب نباشد ، و

اگر سراشيب باشد اشكالى ندارد ( 4 ) و همچنين اگر امام پايين و مأموم در بلندى

باشد چه مأموم در سراشيبى باشد و چه در غير سراشيبى ، چه سراشيبى كم باشد

و چه زياد ، خواندن نماز به جماعت اشكالى ندارد .

( مسأله 1108 ) : مأموم بايد قصد اقتدا نموده و امام را تعيين كند پس

اگر امامى را قصد نمود و بعد معلوم شد كه آن امام ، شخص ديگرى بوده است چه

( 1 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : اين احتياط را نبايد ترك كرد . ( 2 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : يعنى فاصله محل سجده مأموم از محل ايستادن امام بيش از اين مقدار نباشد . ( 3 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : با اتصال صفهاى بعدى به صورت معتبر ، اشكال نداشتن فاصله افتادن در صفهاى ميانى معلوم نيست . ( 4 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : مگر آنكه سراشيبى زياد باشد .