مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٤١

احكام نماز قضا

قضا كند و اگر حاضر باشد بايد نمازش را به صورت تمام قضا كند .

( مسأله 1054 ) : اگر از كسى در حال حضر يك نماز از پنج نماز

يوميه‌اش فوت شود و نداند كه كدام نماز بوده است ، بايد قضا كند كه يك نماز صبح و

يك نماز مغرب و يك نماز چهار ركعتى كه قصد كند به آنكه چهار ركعت نماز

مى خوانم به جهت قضاى آنچه در ذمه من است قربة الى الله ، و مخير است ( 1 ) در

جهر و اخفات در نماز چهار ركعتى و هر گاه در سفر باشد ، بايد به يك نماز مغرب

و يك نماز دو ركعتى به قصد آنچه در ذمه او است اكتفا كند و ليكن احوط در اين

حالت ، اين است كه چهار نماز دو ركعتى به همراه يك نماز سه ركعتى بجا آورد .

( مسأله 1055 ) : هرگاه نماز قضا بر ذمه شخص باشد و نماز نافله را

بر خود واجب كند صحت عملش مشكل است ( 2 ) و هر گاه بر خود واجب كرد

بايد آن را احتياطا بجا آورد .

( مسأله 1056 ) : اگر شخصى نماز قضاى يقينى بر ذمه داشته باشد

بايد نماز مستحبى را بنابر احتياط ترك كند ، اگر چه با اختيار در حالت را رفتن

يا نشسته و يا سواره باشد ( 3 ) .

( 1 ) محمد باقر شيرازى : تخيير در جهر و اخفات معنا ندارد و بايد جمع كند بين جهر و يا اخفات در يك نماز و يا در دو نماز . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : اقوى جواز آن است خصوصا اگر نذر مطلق و يا نذر مقيد در بجا آوردن به ما بعد نماز قضا نمايد . محمد باقر شيرازى : اگر زمان وافى به نماز قضا و نذر و لوازم اولى زندگى باشد اشكالى در جواز و صحت نذر نيست . ( 3 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : نماز مستحبى با وجود آنكه نماز قضا بر ذمه داشته باشد مىتواند بخواند چه اشتغال به نماز قضا داشته باشد و چه نداشته باشد . محمد باقر شيرازى : و جمع بين آن دو اولى است .