مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٦

احكام ساير شكيات

كند و بعد جبران آن را بجا آورد و احتياطا ( 1 ) قضاى تشهد را نيز بخواند و دو

سجده سهو هم بجا آورد .

( مسأله 1015 ) : هرگاه شخص در حال قيام شك كند كه سلام نماز

مغرب را داده است يا نه و يا شك كند كه اين ركعت ، اولين ركعت نماز عشا است

و يا ركعت چهارم نماز مغرب است ، بايد بنشيند و سلام نماز مغرب را بدهد و

احتياطا سجده سهو را نيز براى هر زيادى بجا آورد و هر گاه به ركوع رسيده باشد

بايد نماز را رها كرده و نماز مغرب را اعاده كند .

( مسأله 1016 ) : اگر در بين سجده سهو كلام بى جايى سهوا از شخص

سر بزند سجده سهو نمى خواهد .

( مسأله 1017 ) : هرگاه نمازگزار شك بين دو و چهار كرد و بنا را هم

بر آن گذاشت و بعد دوباره شك كرد كه اين ركعت آخر نماز است يا ركعت اول

نماز ، احتياط آن است كه ركعت آخر نماز قرار دهد ( 2 ) .

( مسأله 1018 ) : اگر شخص در نماز شك كند كه اين ركعت آخر نماز

ظهر است يا ركعت اول نماز عصر ، اگر وقت به مقدارى كه يك ركعت از نماز عصر

( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : بلكه حتما بخواند ، مگر مراد اين باشد كه يقين كند در آن ركعتى كه برخواسته تشهد نخوانده و در اين صورت احتياط در قضاى دو سجده سهو واجب نيست . ( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : پس از اتمام نماز بايد نماز احتياط و سپس خود نماز را بجا آورد ( * 1 ) . ( * 1 ) محمد باقر شيرازى : اگر مراد از ركعت اول ، ركعت اول از نماز بعد مى باشد اتمام نماز به قصد نماز قبل و بجا آوردن نماز احتياط كافى است و اعاده لازم نيست .