مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٥

احكام ساير شكيات

و چيزى را شك كرد كه در نماز اعتبارى ندارد مثل شك دو و پنج ( 1 ) ،

اعتبارى ( 2 ) به شكش نيست و اما اگر در چيزى شك كند كه اعتبارى به آن در

نماز باشد مانند شك دو و چهار ، بايد احتياطا ( 3 ) به شكش عمل كند و اما شك

در بعد از " السلام عليكم ورحمة الله وبركاته " مطلقا اعتبارى ندارد .

( مسأله 1011 ) : شك در عدد ركعات نماز در حال تشهد و سلام يا

در حال برخاستن تا به قيام نرسيده ، حكم شك بعد از سجدتين را دارد .

( مسأله 1012 ) : اگر شخص ياد گرفتن شكيات و سهويات را ترك كند

و اين عمل او باعث قطع نماز در صورت بروز شك گردد ، فاسق است .

( مسأله 1013 ) : هرگاه پيشانى شخصى بر مهر باشد و شك كند كه بر

روى محل كثيف آن گذاشته و يا بر روى محل پاك آن ، اگر مىتواند پيشانى را بر

روى چيزى كه سجده بر آن صحيح است بكشد بايد اين عمل را انجام دهد و الا

بايد ذكر سجده را بگويد و نماز را تمام كند و اما در وسعت وقت احوط ( 4 )

اعاده نماز است .

( مسأله 1014 ) : اگر شخص در حال قيام شك در ركعت سوم و چهارم

كرد و يقين كند كه تشهد نخوانده است بايد بنا را بر چهار بگذارد و نماز را تمام

( 1 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : اين حكم در مورد نماز دو ركعتى مى باشد و در نمازهاى سه ركعتى و چهار ركعتى احوط اعاده نماز است هر چند كه ممكن است گفته شود كه بنا را بر دو بگذارد و ما بقى را بجا آورد . ( 2 ) ميرزاى شيرازى : احوط در اين صورت اعاده نماز است . ( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : در اين صورت نيز اقوى عدم اعتبار شك مى باشد . ( 4 ) محمد كاظم طباطبائى : اگر بعدا معلوم شود كه بر محل كثيف سجده نكرده اعاده نمى خواهد .