مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣١٠

شك در نماز چهار ركعتى

شك در نماز چهار ركعتى

آخر ظهر است يا ركعت اول نماز عصر و يا شك كند كه ركعت سوم نماز مغرب

است يا ركعت اول نماز عشا در اين صورت در فرض اول بايد بنا گذارد بر اينكه

ركعت آخر از نماز ظهر است و در فرض دوم از ركعت سوم نماز مغرب محسوب

مىشود ، و در حكم مذكور فرقى ميان آنكه شك در نماز حضرى باشد يا در نماز

سفرى باشد ، نيست .

( مسأله 969 ) : اگر بين ركعت دوم و غير آن ، از سه و چهار شك كرد ،

در صورتى كه در حال قيام و يا در حال ركوع و يا بعد از ركوع و يا پيش از

سجده و يا در اثناى سجده اول و يا ميان دو سجده يا پيش از ذكر واجب از

سجده دوم باشد در تمام اين صور نمازش باطل است ( 1 ) و همچنين است اگر

پيش از سر برداشتن و بعد از ذكر واجب باشد ( 2 ) و اگر شك در حال برداشتن

سر از سجده دوم يا بعد از آن باشد به تفصيل ذكر مىشود .

( مسأله 970 ) : اگر شك ميان دو و پنج و بيشتر از آن باشد نماز باطل

است و احوط اتمام ( 3 ) و اعاده است و همچنين شك ميان دو و سه و پنج يا دو

و شش يا سه و شش و مانند آنها از آنچه مردد باشد ميان زايد بر پنج و كمتر از

آن مبطل نماز است .

( مسأله 971 ) : شك در نماز چهار ركعتى نيز مبطل است مگر در

( 1 ) محمد باقر شيرازى : بطلان نماز اول الكلام است بلكه همانگونه كه مرحوم آية الله والد ( ره ) بيان كرده اند احتمال صحت بسيار قوى است و احوط تمام كردن نماز و اعاده آن است . ( 2 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى : احوط اجراى حكم بعد از بلند كردن سر از سجده و اعاده نماز است . ( 3 ) محمد باقر شيرازى : در صورتى كه در اتمام نماز احتمال صحت باشد .