مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٨

احكام شك در نماز

احكام شك در نماز

منظور از شك ، مساوى بودن دو طرف است ولى اگر ظن به يك طرف حاصل

شود ، آن طرف بنابر اقوى حكم يقين در نماز دارد و در اين صورت عمل نمودن به

آن واجب است خواه متعلق به فعل باشد و يا متعلق به ترك آن ( 1 ) ، و يا متعلق به

ركعات باشد و يا غير آن ، ولى هرگاه عمل به مظنه كرد و بعد از آن شك ديگرى

عارض شد بايد عمل به شك كند .

شكيات بيست و يك قسم اند كه پنج قسم آن اعتبار ندارند كه عبارتند از :

1 - شك بعد از سلام 2 - شك بعد از وقت 3 - شك بعد از محل

4 - شك كثير الشك 5 - شك هر يك از امام و مأموم با حفظ ديگرى

و ما بقى به همراه احكام مختص به خود به تفصيل ذكر خواهند شد :

( مسأله 964 ) : اگر شخص به اجزاى نماز از افعال و ركعات علم دارد

بايد اعتبار به علم نمايد و اگر علم ندارد و مظنه دارد مظنه كفايت مىكند چه در

افعال ( 2 ) و چه در ركعات ( 3 ) و اگر مظنه مختلف شود اعتبار بر ظن اخير است

( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : اعتبار ظن در غير از ركعات محل اشكال است . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : كفايت مظنه در غير از ركعات محل اشكال است پس احتياط را ترك نكند . ( 3 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : عمل به ظن در ركعت اول و دوم نمازهاى چهار ركعتى محل اشكال است .