مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٠

8 - تشهد و احكام مربوط به آن

الله " را نيز هفت مرتبه تكرار نمايد ( 1 ) و بلكه اضافه نمودن " و تقبل

شفاعته وارفع درجته " بعد از صلوات اشكالى نخواهد داشت ، و اگر ابتدا به

" الحمد لله " بكند كفايت مىكند .

( مسأله 914 ) : اگر شخصى بعضى از تشهد را فراموش كرد بايد بعد از

سلام كه قضايش را مى خواند همان بعض را نيز بخواند و بهتر آن است كه تمام

تشهد را به قصد قربت بخواند و بعد سجده سهو بجا آورد .

( مسأله 915 ) : گفتن ذكر " اللهم صلى على محمد وآله " را به

تنهايى در تشهد اذن نمى دهند ( 2 ) پس اگر سهوا گفت و برخاست و به خاطرش آمد

بايد بنشيند و آن را درست بگويد و سجده سهو را نيز بايد احتياطا براى هر

زيادى بجا آورد .

( مسأله 916 ) : هرگاه شخص به قصد متابعت مستحبا شروع به تشهد

كرد و در بين تشهد فهميد كه ركعت دوم خودش است اگر همان تشهد را تمام

كند اشكالى ندارد ( 3 ) اما اگر احتياطا دو مرتبه به قصد قربت بخواند خوب است ،

و در صورتى كه سهوا به قصد واجب بخواند و به خاطرش بيايد كه مستحب است

باز هم براى او اشكالى ندارد و نيازى به سجده سهو هم نيست ليكن احوط

بجا آوردن آن است .

( مسأله 917 ) : هرگاه شخص سهوا يك حرف از تشهد را غلط خواند و

( 1 ) محقق خراسانى : محتاج به مراجعه است . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : اقوى جواز آن است ، اگر چه احوط آوردن اسم ظاهر است ( نه ضمير ) . ( 3 ) محمد باقر شيرازى : محل اشكال است .