مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٧

5 - قرائت واجب

را كه در آن حالت خوانده قربة الى الله اعاده كند .

( مسأله 797 ) : اگر در قرائت جهرية آخر كلمه در بعضى جاها به جهت

افتادن صدا در خيشوم آهسته خوانده شود اشكالى ندارد ( 1 ) .

( مسأله 798 ) : هرگاه بطور مثال كلمه‌اى از حمد يا سوره غلط خوانده

شود و تكرار آن منجر به وسواس شود بايد به همان صورت اكتفا كرده و بگذرد .

( مسأله 799 ) : هرگاه شخص " بسم الله " را سهوا به قصد سوره اى

گفت و سوره ديگرى را شروع كرد و در بين سوره ملتفت شد ، بايد رجوع به

همان سوره نمايد و اگر موالات به هم بخورد بايد " بسم الله " را دوباره بگويد ، بلى

اگر بين سوره ملتفت شود ، تعيين نكردن سوره در حال " بسم الله الرحمن

الرحيم " گفتن به جهت غفلت اشكالى نداشته و بايد همان سوره را تمام كند .

( مسأله 800 ) : موالات هر فعلى نسبت به خود آن فعل است مثل

موالات در حمد و سوره و تشهد و سلام و تسبيح ، و هر گاه نسيانا موالاتشان

فراموش شود اشكالى ندارد به شرط آنكه آن را تدارك كند ، به خلاف موالات در

اصل نماز كه اگر به هر صورتى فوت شود چه عمدا و چه سهوا نماز باطل

مىشود ( 2 ) ولى اگر بطور مثال يك كلمه را عمدا مقدم بر ديگرى بدارد نمازش

باطل نمى شود .

( مسأله 801 ) : خواندن سوره سجده در نماز مستحبى جايز است و

( 1 ) ميرزاى شيرازى : مشكل است مگر آنكه از حد جهر بيرون نرود . ( 2 ) ميرزاى شيرازى : بنابر احتياط . محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : اگر صورت نماز محو نشود اقوى صحت نماز است .