مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٧

5 - قرائت واجب

بخاطرش بيايد بايد آن را بخواند خواه پيش از سوره باشد و خواه بعد از آن و اگر

بعد از سوره باشد بايد حمد را بخواند و سوره را اعاده نمايد و اگر داخل در

ركوع شده باشد و به خاطرش بيايد چيزى بر او نمى باشد ( 1 ) و همچنين است

هرگاه بداند ركعتى را كه در آن است سوم يا چهارم است و به اين جهت خواندن

سوره حمد را ترك نموده باشد و به خاطرش نيامد تا آنكه به ركوع رفت ، در اين

صورت نيز چيزى بر او نيست و چنانچه پيش از ركوع به خاطرش آمد بايد آن را

جبران كند .

( مسأله 760 ) : شك در خواندن حمد بعد از داخل شدن در ركوع

اعتبارى ندارد و همچنين هرگاه بعد از داخل شدن در سوره شك در خواندن حمد

كند نيز اعتبارى ندارد ، بلكه اگر شك كند در آيه‌اى بعد از داخل شدن در آيه

ديگر نيز شك او اعتبارى ندارد ( 2 ) و ليكن در اين صورت احوط آن است كه رجوع

نموده و آن آيه را بخواند .

( مسأله 761 ) : خواندن سوره حمد بر وجهى كه به تواتر رسيده است

معين و لازم است و اشكالى در متابعت قرائت نافع و ابن كثير و ابى عمرو و ابن

عامر و عاصم و حمزه و كسائى نيست و احوط ترك قرائت ابى جعفر و يعقوب و

خلف است .

( مسأله 762 ) : در قرائت سوره حمد بايد حروف را از مخارج ادا كنند

و موالات عرفى و ترتيب در ميان آيات و كلمات و حروف را نيز بايد بجا آورند و

( 1 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى : مگر دو سجده سهو بنابر احتياط . ( 2 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : مسأله خالى از اشكال نيست و بايد احتياط مذكور را ترك نكند و آيه مشكوك را به قصد قربت مطلقه بخواند نه به قصد جزئيت .