مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٠.٢٨

مقدمه

طى كرده است و مثال را به حضرت امير المؤمنين ( ع ) و عمر ذكر كرده و حال

آنكه ، قطع نظر از فجايع و مظالمى كه نسبت به حضرت زهرا ( سلام الله عليهما )

انجام داد و امثال آن ، ممانعت وى از نوشتن نامه توسط حضرت رسول ( ص ) و آن

قول قبيحى كه به اعتراف ابن عباس و بخارى اساس تمام مصائب بوده و هست و

يا مسأله تعيين شورائى كه سبب به قدرت رسيدن عثمان گرديد و آن فجايع و

مصايب را در عالم اسلام ايجاد كرد كه اثر آن تاكنون و تا قيامت برپاست ، هر

كدام از اين دو فعل براى عاقل ندانستن او كافى است تا چه رسد به اعقل

دانستن او .

اما بهترين مثال براى اين روش ، عملكرد خواجه نصير الدين طوسى

( قده ) است كه تاكنون كسى به جامعيت وى در علوم و فنون مختلف نيامده و

محقق و ملا صدرا نسبت به او سلطان المحققين بيان كرده اند ، اما در زمان

خود و در مسائل سياسى ايشان مرجع بودند ولى در مسائل فقهى علامه و محقق

اعلى الله مقامهما مرجعيت داشتند و مثال ديگر مرجعيت سياسى شيخ بهائى و

مرجعيت عامه محقق و مقدس اردبيلى اعلى الله مقامهم مى باشد و اين مثالها

نشان دهنده امكان وحسن اين مطلب مى باشد .

4 - شرط چهارم شرط ذكوريت و مرد بودن است و شرطيت اين شرط

در مشاغل و مناصب به چند گونه است . در مشاغل زمامدارى و ولايت در امور و

تصدى شئون سياسى و اجتماعى و قضاوت و مشاورت ، با توجه به ادله و موازين

اوليه از آيات و روايات و سيره مسلمه دين مقدس اسلام و بلكه ساير اديان الهى ،

ذكوريت و مرد بودن شرط است ولى نقل در روايت و حديث مسلما ذكوريت

شرط نيست چرا كه حدود 130 تن از راويان حديث زن مى باشند كه نمونه بارز

وكامل اين زنان حضرت فاطمه سلام الله عليها و سپس ام السلمه و فاطمه

بنت الحسين و امثال ايشان مى باشند و مهر زدن حضرت امير المؤمنين بر ريگ