مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٤

5 - محمول همراه نمازگزار

شبهه حكميه مى باشد نه شبه موضوعيه - و تشخيص اينكه لباس خاص از مأكول

اللحم است يا خير ، وظيفه عالم نبوده و بايد هر كس عمل به معتقد خود نمايد ،

بنابراين هركس بداند كه ماهوت از حلال گوشت است - همانطورى كه نظر جمعى از

تجار نيز مى باشد - براى او خواندن نماز با آن اشكالى ندارد و اگر كسى نداند و

به اخبار جماعتى و ساير اسباب خاطر جمع نشود ، بنابر آنچه گذشت نمى تواند با

آن نماز بخواند ، ويد و سوق مسلم در اين حكم ، طريق تشخيص نيست ، اما

پوشيدن آن در غير نماز مطلقا اشكالى ندارد و حكم مزبور اختصاصى به ماهوت

نداشته بلكه هر مشتبهى را شامل مىشود ( 1 ) .

( مسأله 706 ) : محمول نجسى كه در جيب نمازگزار باشد مانند پول و

قرآن و امثال آن اگر صدق كند نماز در آن خوانده است بايد احتياط كند و

آنچه كه صدق نمى كند مثل آنكه قلمدان نجسى را به همراه داشته باشد بعيد

نيست كه اشكالى نداشته باشد .

( مسأله 707 ) : در حرمت استعمال قاب ساعتهاى شكارى كه از طلا

يا نقره است محل تأمل است ولى ارتباطى به نماز ندارد و اگر همراه نمازگزار

باشد ضررى به نماز او نمى رساند ( 2 ) .

= خوب است و حكم اشتباه از جهت مأكول اللحم بودن از اين جهت با اشتباه از جهت ميته بودن مساوى است و جاى تعجب است كه مرحوم شيرازى با آنكه مؤسس و مبتكر جواز نماز در لباس مشكوك بودند با اين وجود در اينجا حاشيه ندارند . ( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : گذشت كه اقوى جواز در مشتبه المأكوليه است از هر چيزى كه باشد . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : استعمال ساعت طلا اگر صدق زينت براى مرد بنمايد مشكل و بلكه حرام است و نماز با آن هم بنابر احتياط باطل است .