مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢١٤

4 - لباس نمازگزار

بر شستن لباس و يا عاريه و اجاره گرفتن آن بدون داشتن مشقت ، معفو نيست .

( مسأله 678 ) : خون انسان و حيوان حلال گوشت در لباس و بدن مصلى

اگر كمتر از درهم باشد معفو است هر چند غلظت هم داشته باشد ( 1 ) و اما اگر از

جامه به بدن و يا به عكس سرايت كرده باشد بايد هر طرف ( 2 ) را مستقلا بر آورد

كنند .

( مسأله 679 ) : هرگاه شخصى از مالى كه خمس آن را نداده باشد لباس

بخرد و بپوشد و با آن نماز بخواند ، اين فعل او غصب است و باعث بطلان نمازش

مى گردد .

( مسأله 680 ) : هرگاه شخص بداند كه يك نخ غصبى ( 3 ) در لباس او

مى باشد و با آن لباس نماز بخواند ، نمازش باطل است .

( 681 ) : اگر كفش در پاى نمازگزار باشد و ساق پا را پوشانيده

باشد و سر انگشت شست در حال سجده به زمين متصل شود ، نماز خواندن با آن

اشكالى ندارد .

( مسأله 682 ) : هرگاه زن به غير از پوشيدن لباس نجس چاره اى ندارد

و نامحرمى هم وجود داشته باشد بايد با همان لباس نجس نماز بخواند .

( مسأله 683 ) : لباس غير ساتر عورت ، هرگاه در محل خود باشد ( 4 ) و

( 1 ) محمد باقر شيرازى : غلظت بيش از غلظت درهم مشكل است . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : اگر دو خون محسوب شود . ( 3 ) محمد باقر شيرازى : نخ غصبى و امثال آنها اگر مستهلك باشد و ماليت نداشته باشد حكم به بطلان آن قوى نيست مگر با ملاحظه ( الغاصب يوخذ بأشق الأحوال ) . ( 4 ) محمد كاظم طباطبائى : بلكه مطلقا .