مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٩٥

3 - مكان نمازگزار

است نماز خود را دوباره بخواند ، چه در وقت باشد يا در خارج وقت ، چه

انحرافش از قبله فاحش باشد و چه فاحش نباشد ، البته اگر بر آن انحراف صدق

خروج از اسم استقبال بشود .

3 - مكان نماز گزار

خواندن نماز در هر مكانى كه خالى از نجاست متعدى و جائز التصرف

باشد ، جائز است ، و مكان جائز التصرف چه مملوك باشد به حسب عين ، يا

منفعت باشد به اجاره ، يا تحبيس ( تمليك منفعت ) باشد و يا براى شخص وصيت

شده باشد ، و چه مكان براى نمازگزار مأذون التصرف باشد ، خواه به اذن عام باشد

و يا اذن مختص به نماز باشد ، و همچنين خواه اذن صريح باشد و فحوى و خواه

مباح الاصل باشد مانند زمين موات و غير آن و چه شاهد حال مالك دلالت بر

اذن تصرف داشته باشد به اينكه ميان مصلى و مالك ارتباطى از دوستى و امثال آن

باشد ، و غير آن از هر چيزى كه منشأ رضايت مالك باشد ، فرقى در آن نيست .

( مسأله 614 ) : در رضايت به شاهد حال مالك آنچه معتبر است حصول

علم به رضايت او است و اما اگر علم به رضايت او حاصل نشود و مظنه حاصل

كند در ملك ديگرى نمى تواند نماز بخواند ليكن اين حكم در مورد غير صحراها

و باغهايى است كه مانعى از داخل شدن مانند ديوار ، نداشته باشند ( 1 ) .

( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : يعنى به حسب متعارف و عادت .