مجمع الرسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٤٧

احكام تيمم

( مسأله 436 ) : ترتيب در تيمم واجب به اين طريق است كه : اول دو

دست را بر خاك بزند ، بعد پيشانى را مسح كند و سپس دست راست و بعد

دست چپ را مسح كند ، ليكن اين در صورتى است كه يك مرتبه دو دست را بر

زمين بزند و اما در صورتى كه دو ( 1 ) مرتبه بزند بايستى مرتبه دوم پيش از مسح

نمودن به دست باشد .

( مسأله 437 ) : در تيمم واجب است : طاهر بودن خاك ، بجا آوردن آن

توسط خود شخص ( هم چنان كه در وضو و غسل ذكر شد ) ، موالات هر چند تيمم

بدل از غسل باشد ( و مراد از آن پى در پى بودن عرفى است ) ، در دست و خاك و

ماسح وممسوح مانعى نباشد .

( مسأله 438 ) : تيمم پيش از وقت فريضه ( مانند نماز واجب ) صحيح

نيست و در صورت تنگ بودن وقت ، تيمم در وقت فريضه صحيح است و احوط ( 2 )

به تأخير انداختن آن در وسعت وقت است ، خواه اميد رفع عذر باشد ( 3 ) يا

نباشد ( 4 ) هر چند اظهر در اين حالت جواز تقديم در اول وقت است هرگاه علم به

عدم بر طرف شدن عذر تا آخر وقت داشته باشد .

( مسأله 439 ) : در جواز تيمم در صورت ضيق وقت فرقى ميان نماز

( 1 ) محقق خراسانى : احوط آن است كه دو دفعه بزند يكى پيش از مسح نمودن پيشانى و ديگرى پيش از مسح نمودن دو دست . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : اقوى جواز تيمم در اول وقت است مطلقا اگر چه با رجاء زوال عذر . ( 3 ) ميرزاى شيرازى : با رجاء ، به زوال عذر ، احوط تأخير است . ( 4 ) محمد باقر شيرازى : در صورتى كه اميدى به بر طرف شدن عذر نباشد ، اقرب جواز تيمم و خواندن نماز در اول وقت است .